பேசாப் பொருளை பேசிய பாரதி 17

                                                  

அடையாள அரசியலினூடாய்  அவன் 

கால ஓட்டத்தில் எல்லா காலத்திற்குமான மானுடத்தின் உள்ளத்தை,உணர்வை பதிந்து கொள்கிற படைப்பு கால வெளியில் காலூன்றி பயணிக்கும்.இதையே இன்னொரு நோக்கில் தீர்க்கப்படாத முரண்களை,சிக்கல்களை உள்வாங்கிக் கொள்கிற ஒரு படைப்பும் காலம் தாண்டி நிற்கும்.முரண்கள் தீர்க்கப்பட்டிருந்தாலும் முரண்களைப் பேசிய படைப்பும் அந்த காலத்தின் சுவடாக,தரவாக அடுத்த தலைமுறைக்கு வந்து உதவும். 

,நிகழ்தேவைகளுக்காக  கடந்த காலப் படைப்பை  பார்க்கிற பொழுது அந்த  படைப்பின் காலத்தின் வகிபாகத்தை  கவனியாமல் மறுக்கும் பார்வை ஊனம் கொண்ட மட்டுப்பார்வை .அதே பொழுது எந்த படைப்பும் விமர்சனத்திற்கு அப்பற்பட்டதல்ல;காலம் தாண்டிய மறுவாசிப்பில் புதிய புரிதல்கள் கிளைக்கக் கூடும்.அந்த வாசிப்பின் மையம் படைப்பு தொழிற்பட்ட காலத்தில் ஊடாட வேண்டும் அல்லாது சொந்த கருத்தாடலுக்கு உகந்த கன்ணாடி அணிந்து கொண்டு ஒன்றுமே இல்லை என பகடி செய்வது நேர்மை சர்ந்த ஆய்வு அல்ல. 

இன்று அடையாள அரசியல் பார்வை உலகாளவிய முறையில் எது சார்ந்தும் மறுக்க பிரயோகிக்கப்படுகிறது.இதை முன்னெடுக்கிற வலதுசாரி சக்திகள் வர்க்கப் பார்வைக்கு எதிர் பார்வையை முன் வைக்கிறார்கள்.இடதுசாரிகள் பாட்டாளி xமுதலாளி என்கிற எதிரை வைக்கிற பொழுது,சாதிகள்,மதங்கள் சார்ந்தவர்களை இல்லாதவர் x இருக்கிறவர் என்ற வர்க்க எதிர் கொண்டு  பார்க்கிற பொழுது,முழு மாநிலம் முழு தேசம் பாதுகாப்பானது என்றால் தனி நாடு,தனி மாநிலம்,சாதி, உட்சாதி என வர்க்க அரசியலுக்கு எதிர் எடுத்து முற்போக்கு சக்திகளுக்கு ஊறு செய்கிற பார்வை கொண்ட இந்த அடையாள அரசியல் ,இலக்கியம் மொழி என  யாவற்றையும் மறுக்கிற வன்முறைப் பார்வையை பாரதியின் மீதும் வைக்கிறது. 

இன்று பிற்படுத்தப்பட்ட ,ஒடுக்கப்படும் சாதி சார் புதிய பணக்காரர்கள் மத்தியில் புது வடிவாய் உலாவரும் பிராமணிய சனாதனத்தை அவதானிக்காமல்- உருவாகி வரும் சூத்திர பிராமணர்களை பாராமல்-தான் வாழ்ந்த காலத்தில் சாதியை மறுத்த-பிராமணிய சனாதனத்தை விமர்சித்த-பாரதியை இன்று ஒரு சாரார் பார்ப்பான் என்றும்-இந்துத்வா சக்திகள் அவனை இந்து மத காப்பாளன் என்று மறுப்பதையும் சுமப்பதையும் காண்கையில் நகைத்து பகடி செய்யவே தோன்றுகிறது.பென்ணியம் பேசுகிற ஒரு பிரிவு பெண்கள் பாரதியை கீழ்நிலையில் வைத்து பேசுவதையும் கவனிக்க முடிகிறது. 

இந்தப் பின்னணியில்  பாரதியின் காலம்,இடம்,அரசியல் வர்க்கம்,இலக்கியம்,சமயம்,சாதி,பெண்ணியம், குறித்து புதிய வாசிப்பின் அரசியல் முன்னெடுக்கப்பபடும் சூழலில் மொத்தக் கவிதைகளுள் பெரிதும் பயிலப்படாத அவன் கவிதைகள் வழியாகவும்,அவன் எழுத்துகள் வழியாகவும் நவீன தமிழ்பரப்பிற்கு அவனை மறுஅறிமுகம் செய்ய மேலிட்ட ஆவலின் விளைவாய் இந்தத் தொடரின் சாத்தியத்தை தீக்கதிர் ஆசிரியர் குழுவும் , இலக்கியச் சோலை பொறுப்பாளர் மயிலை பாலுவும் வழங்கினர்.ஏராளமான நண்பர்கள்,தோழர்கள் நூலாக வெளிவர வேண்டுமென்ற ஆவலை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.விரைவில் நூலாகவும் வெளிவர உள்ளது. 

நான்கு மாதம்,17 வாரங்கள் தொடர்ந்த கட்டுரைக்கு  கிடைத்த பெரிய வறவேற்பு ,உற்சாகத்தை பாரதிக்கு கிடைத்த மரியாதையாக ,மீண்டும் மீண்டும் யாவராலும் பாரதி பயிலப்படுகிறான் என்பதாக எடுத்துக் கொள்கிறேன்.பாரதி மறைந்த இந்த 90 ஆண்டு காலத்தில் அவனைப் பற்றி அவன் படைப்புகளைப் பற்றி மறைமலை அடிகள் நூலகத்தின் பதிவுப்படி 500 றிற்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன என்பதே பாரதி பரவிக் கொண்டு இருக்கிறான என்பதைச் சொல்கிறது. எந்தத் தடைகளாலும் திரிபுகளாலும் பாரதி தேங்கிவிட மாட்டான் என்பதையும் வந்த நூல்கள் உணர்த்துகின்றன.பாரதி பற்றிய நேர் புரிதலுக்கு ,கம்யூனிஸ்ட்கள்,இடதுசாரிகள் ,முற்போக்காளர்கள்  சார் படைப்பாளிகள்,இயக்கத் தலைவர்களின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. 

தன் காலத்தில் பாரதியும் அவ்ன் சார்ந்த குடும்பம்,தோழர்கள் அடைந்த துன்பங்கள்,துயரங்கள் அளவிடற்கரியது கைது,இரட்டை ஆயுள் தண்டனை,நாடு கடத்தல்,தலைமறைவு ,குடும்ப வாழ்கையை வேவு பார்த்தல்,அடக்குமுறை எனத் தொடர்ந்த காலத்தில் வாழ்க்கையை பணயம் வைத்து தன் அரசியற் கொள்கை வெற்றி பெற,நாடு விடுதலை பெற சூறாவளியாய் சுழன்ற தீச்சுடர் பாரதி.. 

கொள்கைக்கும்  செய்கைக்கும் உள்ள தூரம் என்கிற தன் கட்டுரையில் இப்படி எழுதுகிறான் பாரதி:

கொள்கைக்கும் செய்கைக்கும் ஒற்றுமை இருக்கிறது.பகுத்தறியும் சக்தி இல்லாத எவனுக்கும் கொள்கையென்று ஒன்று இருக்காது.தன் வாழ்நாளில் நீடித்துச் செய்ய மனதால் ஒப்புக் கொள்ளும் கருமத்தொடரின் அஸ்திவாரம்.தான் குடிக்கும் காபிக்காகவும்,தான் தின்னும் சோற்றிற்காகவும் ,தான் உடுத்தும் ஆடைக்காகவும்  ஒருவன் தன்னுடைய அருமையானக் கொள்கைகளைக் கைவிடுவானானால் அவனினும் பதரான மனிதன் ஒருவன் இருக்க முடியாது. 

இத்துனை அழுத்தமான  காத்திரமான நேர்பார்வை கொண்டவன் பாரதி.இந்தக் கொள்கைக்காகவும்,மானுட மேன்மைக்காவும்,தனிநபர் சுதந்திரத்திற்காகவும் தீ நடுவிடை தன் எழுத்தை,வாழ்வை வைத்தான்.பகலில் இருக்க ஒரு வீடு;இரவில் படுக்க நண்பர்கள் வீடு என கொள்கையைக் காப்பாற்ற அல்லாடினான்.தனிநபர்கள் மீது மிகுந்த அன்பும்,நேயமும் கொண்டவன். பிரிட்டிஸ் அரசோடுதான் பகையே தவிர தனிப்பட்ட முறையில் பல வெள்ளைக்கார அதிகாரிகள் நண்பர்கள் மீது நட்பை பேணினான்.தொடுக்கப்படுகிற தாக்குதல்களை கண்டு சினந்தான்.அவைகளை சட்டப்படி சந்திக்கவும் முயற்சித்தான்

.கொள்கைக்கும்  செயலுக்குமான ஒற்றுமையை  பெரும்பாலும் கடைபிடித்தான்.சில நிகழ்வுகளில் அவன் மேற்கொண்ட சில நடவடிக்கைகள் இன்று சமரசம் என்ற சொல்லில் அர்த்தப் படுத்தப்படுகிறது.பிரிட்டிஸ் அரசுக்கு எதிரான திலகரின் தேசபக்த புதிய கட்சியின் மீதான கடும் அடக்குமுறை,தலைவர்கள் நாடு கடத்தப்படல் போன்ற அன்றைய நிர்க்கதியான சூழலில் தற்காத்துக் கொள்வதற்கு இந்த சில செயல் தவிர்க்க முடியாதது.. என்றே புதிய வாசிப்பில் கொள்ள வேண்டி உள்ளது.மாற்றப் படவேண்டிய.சமூகத்தில் வாழ்கிற பொழுதே அந்த சமூக அரசியலின் சில வாய்ப்புகளை பயன்படுத்தாமல் அழிவதுதான் வீரம் என்பது விவேகம் அல்ல. 

தன் இறுதி வரையிலும் கவிதையில் தெறித்த அரசியலுக்கும்,அரசியலில் சுடர்விட்ட படைப்பிற்கும் பாலமாக செயல்பட்டான் பாரதி. 

பயமறுத்து பொய்மைச் சாடி,காக்கை குருவியும் கூட தங்கள் உறவாகும் போது,கடலும் மலையும் தங்கள் கூட்டம் என்கிற பொழுது யாவரும் தம் உறவாக,தாமே யாவருக்குமான உறவாகக் கண்ட சமத்துவம்,சுதந்திரம்,சகோதரத்துவமாய் ஒளிர்ந்த அவன் கவிதை; பொதுவுடைமையைப் புரிந்து கொள்ள முயன்ற அவன் படைப்பு என்னாளும் சோதிமிக்க நவகவிதை. 

ஜயபேரிகை கவிதை இதோ: 

ஜயபேரிகை  கொட்டடா-கொட்டடா

ஜயபேரிகை  கொட்டடா கொட்டடா 

பயமெனும்  பேய்தனை யடித்தோம்-பொய்மைப்

    பாம்பைப்  பிளந்துயிரைக் குடித்தோம்

வியனுல கனைத்தையும்  அமுதென நுகரும்

    வேத  வாழ்வினைக் கைப் பிடித்தோம் 

இரவியினொளியிடைக்  குளித்தோம்-ஒளி

    இன்னமு  தினையுண்டு களித்தோம்

கரவினில்  வந்துயிர்க் குலத்தினை  யழிக்கும்

    காலன்  நடுநடுங்க விழித்தோம் 

காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி –நீள்

    கடலும்  மலையும் எங்கள் கூட்டம்

நோக்குந்  திசையெல்லாம் நாமன்றி வேறில்லை

    நோக்க  நோக்கக் களியாட்டம்

பேசாப் பொருளை பேசிய பாரதி-16

புனைவும் அறிவும் 

பாரதி படைப்புகளின் தொகுப்பாளர் சீனி.விசுவநாதனின் கால வா¢சைப்படுத்தப்பட்ட பாரதி படைப்புகள் ஆறாம் தொகுப்பில் ஒரு கவிதை தென்பட்டது.இந்தக் கவிதை சில பதிப்பகங்கள் வெளியிட்ட பாரதியின் கவிதைத் தொகுப்பில் காணப்படாத கவிதை.இதை ஒட்டி பதிப்பகங்கள் வெளியிட்ட  பாரதி கவிதைத் தொகுப்பை புரட்டிப் பார்த்தால் அந்தக் கவிதை தொகுக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.இந்தக் கவிதை மட்டுமல்ல,பாரதி தன் காலத்தில் வெளியிட்ட ,செல்லம்மாள் பாரதி வெளியிட்ட தொகுப்புகளின் பல கவிதைகள் மாற்றி தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன; தலைப்புகள் திருத்தி வைக்கப் பட்டிருக்கின்றன.பாரதியின் சொந்த கவிதை எது?,மொழிபெயர்ப்புக் கவிதை எது? என்ற தெளிவும் இல்லை 

.இந்த ஆண்டு தமிழக அரசின் வரவு செலவு திட்டக்குறிப்பில்,பாரதியின் கவிதையை இந்திய மொழிகளில் அல்லாது,ஜெர்மன்,பிரெஞ்ச் போன்ற மொழிகளில் மொழி பெயர்க்க நிதி ஒதுக்கப்பட்டிருப்பதாக சொல்லப்பட்டுள்ளது.இந்த மொழிபெயர்ப்பிற்கு முன்னால் செய்ய வேண்டிய முதல் பணி,பாரதியின் கவிதைகளை காலப்படி முழுமையாகத்  தொகுக்கப்பட வேண்டும் (பல கவிதைகள் காலப்படி தொகுக்கப்பட்டுள்ளன) தி¡¢த்தல்கள் அற்ற,பிழைகள் நீக்கிய,பாடபேதம் அற்ற,ஒரு முழுதொகுப்பு செம்பதிப்பாக வெளிவர ,தகுந்த குழுவொன்றை அரசுஅமைத்து பணி துவக்கப்பட வேண்டும்.பாரதியின் நூற்று முப்பதாவது பிறந்த நாளை கொண்டாடி விட்டோம்.உதவாதினி ஒரு தாமதம் முழுதொகுப்பு வேண்டும்  என குரல்கள் ஒலிக்க வேண்டும். 

மேல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தென்படாத அந்தக் கவிதை 1910 மார்ச்சில் கர்மயோகி மாத இதழில் வெளியாகி உள்ளது.சாதாரண வருஷத்து தூமகேது என்ற பெயா¢ல்  ஆன கவிதை.75 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை தொ¢யுமென்று ஹேலியால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அறிவிக்கப்பட்ட பின் தோன்றிய ஹேலி வால் நட்சத்திரம் பற்றிய கவிதை.(தகவல் உதவி பேராசி¡¢யர் மோகனா)ஒரு படைப்பாளி தான் வாழும் காலத்தில் நிகழும் அறிவியல் உலகம்,அதன் கண்டுபிடிப்புகள்,வெளிவரும் புதிய உண்மைகள் குறித்து அறிந்திருப்பது அவசியம்.அதை நேரடியாக படைப்பாக்குகிறோமா இல்லையா என்பது அடுத்த விஷயம்.ஆனால் படைப்பாளியின் இயங்குதளத்தில் ,அவர்களது  சொற்களஞ்சியத்தில் நடப்பு கால சொற்கள் அறியப்பட்டிருந்தால்தான் ஒன்றை எழுதும் பொழுது சொல்ல வரும் கருத்திற்கான சொல் மிளிரும். 

                                   
பாரதி சொற்குறித்த தேடலுக்கும் அப்பால் சென்று இந்த அறிவியல் அறிவு தற்போது நம்மிடையே இல்லையே என வருத்தப்படுகிறான்.ஆதிகாலத்தில் பலவகை கணித சாஸ்திரங்களும்,இயற்கை நூல்களும் பாரத நாட்டில் பிறந்த பின்பு உலகம் முழுவதும் பரவியிருப்பதாக ஆராய்ச்சில் தொ¢கிறது.ஸயின்ஸ் பயிற்சியில் தீவிரமாக மேன்மைப் பெற்று வருகிறோம்.காலகிரமத்தில் மேன்மை பெறுவோம் என்று அவன் லோககுரு கட்டுரையில் எழுதிப் போகிறான்.சிரமத்தை சுமந்து கொண்டு கட்டுரையில் நம்பிக்கை தொ¢வித்தாலும்,இந்தக் கவிதையில் அவன் கவலையை பகிர்ந்து கொள்கிறான்.அன்னியர் சொல்லிதான் இதுபற்றி நாம் அறிய வேண்டி உள்ளது என குமைகிறான். 

இந்த வால் நட்சத்திர வரவால் இந்தியர்களுக்கு புண்ணியம் வரப்போகிறது ;புதுமைகள் விளையப் போகிறது;சித்தியும்,ஞானமும் கூடப்போகிறது என்கிறாகள் இது பொய்யோ அன்றி மெய்யோ என பாரதி அந்த ஹேலி நட்சட்திரத்திடம் கேட்கிறான்.பாரதிகாலத்தில் ஒரு வால் நட்சத்திரம் குறித்த அதன் இயல்பு குறித்த தெளிவு இல்லை என தொ¢கிறது.சூ¡¢யக் குடும்பத்தின் கடைசி உறுப்பினர்தான் இந்த வால் நட்சத்திரம்.சூ¡¢யன் மேற்பரப்பில் படிந்திருந்து வால் போல் நீளும் பனித் திரளின் வரவும் அதன் காட்சியும்,சூ¡¢யனை சுற்றி வருகையில் பூமிக்கு நெருக்கமாகத்  தொ¢யும் அதன் புலப்பாட்டினால் நன்மையோ அன்றி தீ ££மையோ இல்லை  என்று இன்று மெய்பிக்கப்பட்டுள்ளது.போதிய தெளிவு இல்லாத அந்த காலத்தில்,இது குறித்த ஒரு கவிதை இது பற்றி கட்டுரை,இதன் மீதான விசனங்கள்,அன்னியர் சொல்லித்தானா நாம் அறிய இருக்கிறோம் என வெளிப்படும்  தேச நலன் சார்ந்த சிந்தனைதான் இன்றும் பாரதியை காலம் சுமந்து கொண்டிருக்கிறது. 
 
சிறு பனித்துளியில் நின்று ஒளி வீசும் ,பல கோடி யோசனை தொலைவு கொண்டதும்,மென்மையான வாயுவால் வால் கொண்டதுமான  தூமகேதுவே சுடரே வா என அழைத்து உன்னால் நன்மையா,தீமையா என கேட்டுக் கொண்டே போகிறான்.அவன் காலத்தில் கிடைத்த செய்திப்படி நல்ல கவிதை ஒன்றை பாரதி தந்திருக்கிறான்.அந்த காலத்தில் இது பற்றி புனையப்பட்ட பொய்களை வலுவாக மறுக்க வேறு தரவுகளில்லாத பட்சத்தில் இந்த கவிதையிலும் கொஞ்சம் மயக்கம் தொ¢கிறது.ஆனால் புதிய புதிய தரவுகள் ஊடே தன்னை வளர்க்கத் தவறாதவன் பாரதி.இனி கவிதை: 

தினையின் மீது  பனை நின் றாங்கு

மணிச்சிறு மீன்மிசை வளர்வா லொளிதரக்

கீழ்த்திசை வெள்ளியைக் கேண்மைகொண் டிலகுந்

தூமக் கேது சுடரே வாராய்

எண்னில்பல கோடி யோசனை யெல்லை

எண்ணிலா மென்மை யியன்றதோர் வாயுவாற்

புனைந்தநி¢ன் நெடுவால் போவதென் கின்றார்

மண்ணகத் தினையும் வால்கொடு தீண்டி

ஏழையர்க் கேது மிடர்செயா தேநீ

போதியென் கின்றார் புதுமைக ளாயிரம்

நினைக்குறித் தறிஞர் நிகழ்த்துகின் ரனரால்

பாரத நாட்டிற் பரவிய எம்மனோர்

நூற்கண மறந்துபன் நூறாண் டாயின

உனதியல் அன்னிய ருரைத்திடக் கேட்டே
தொ¢ந்தனம் எம்முள்ளே தெளிந்தவ ¡£ங்கில்லை

வாராய் சுடரே வார்த்தைசில கேட்பேன்

தீயார்க் கெல்லாந் தீமைகள் விளைத்துத்

தொல்புவி யதனைத் துயர்க்கட லாழ்த்துநீ

போவையென் கின்றார்;பொய்யோ மெய்யோ?

ஆதித் தலைவி யாணையின் படிநீ

சலித்திடுந் தன்மையால் தண்டநீ செய்வது

புவியினைப் புனிதமாப் புறிதற் கேயென

விளம்புகின் ரனரது மெய்யோ பொய்யோ?

ஆண்டோ ரெழுபத் தைந்தினி லொருமுறை

மண்ணைநீ£ யணுகும் வழக்கினை யாயினும்;

இம்முறை வரவினால் எண்னிலாப் புதுமைகள்

விளையுமென் கின்றார் மெய்யோ பொய்யோ?

சித்திகள் பலவுஞ் சிறந்திடு ஞானமும்

மீட்டுமெம் மிடைநின் வரவினால் விளைவ்தாப்

புகலுகின் றனரது பொய்யோ மெய்யோ?

பேசாப் பொருளை பேசிய பாரதி 15

காலத்தின் திசைக்குரல் 

 புதிய  உலகம் புதிய இந்தியாவை  உருவாக்கும் தொழில்,தொழிலாளர்கள்,அறிவாளர்கள்,கலைஞர்கள் குறித்து ”தொழில்” எனும் தலைப்பிலான பாரதியின் கவிதை இது: 

இரும்பைக் காய்ச்சி உருக்குடு வீரே

   யந்திரங்கள்  வகுத்திடு வீரே

கரும்பைச் சாறு பிழிந்திடு வீரே

   கடலில்  மூழ்கிநன் முத்தெடுப்பீரே

அரும்பும் வேர்வை உதிர்த்துப் புவிமேல்

   ஆயி  ரந்தொழில் செய்திடுவீரே

பெரும்பு  கழ்நுமக் கேயிசைக் கின்றேன்

   பிரம தேவன் கலையிங்கு நீரே 

மண்ணெடுத்துக் குடங்கள்செய் வீரே

   மரத்தை  வெட்டி மனைசெய்கு வீரே

உண்ணக் காய்கனி  தந்திடு வீரே

    உழுது  நன்செய்ப் பயிரிடு வீரே

எண்ணெய் பால்நெய் கொணர்ந்திடு வீரே

    இழையை  நூற்றுநல் லாடைசெய் வீரே

விண்ணி னின்றெமை வானவர் காப்பார்

    மேவிப்  பார்மிசைக் காப்பவர் நீரே 

பாட்டும்  செய்யுளும் கோத்திடு வீரே

   பரத  நாட்டியக் கூத்திடு வீரே

காட்டும்  வையப் பொருள்களின் உண்மை

   கண்டு  சாத்திரம் சேர்த்திடு வீரே

நாட்டி லேயறம் கூட்டிவைப் பீரே

   நாடும்  இன்பங்கள் ஊட்டிவைப் பீரே

தேட்ட மின்றி விழியெதிர் காணும்

   தெய்வமாக  விளங்குவிர் நீரே 

பாரதியின் காலம் இந்தியாவில் எந்திரசாலைகள்,நவீன அச்சுக்கூடங்கள், உருவான காலம்.பாரம்பர்யத் தொழிகள் பலவும் மின்மயமான காலம்.மூலதனம் போட்டு தொழில் செய்யும் முதலாளிகள் உருவான காலம்.தொழிலாளி முதலாளி முரண் உருவான காலம்.இதன் ஊடாய் புதிய புதிய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் வெளி வந்த காலம்.ஒரு கலை இலக்கிய ஆளுமை இவைகளை எதுவும் காணாமல் ,காலத்தின் திசை அறியாமல் வெறுமனே படைப்புகள் செய்வதனால் அந்த படைப்பில் காலம் இருக்காது;உண்மை இருக்காது;நவீனக்குரல் இருக்காது;நவீனமொழி இருக்காது.பாரதி காலத்தின் குரலை ஒலித்தான். 

முதல் பகுதியில்  தொழிலாளர்களைப் பற்றி,அடுத்தப் பகுதியில் கைவினைஞர்கள்,விவசாயிகள் பற்றி இறுதியில் கவிஞர்கள்,நாட்டியர்கள்,அறிவாளிகள் பற்றி சொல்லி அவர்களை விழியெதிர் காணும் கடவுள்கள் என்றும்,உலகத்தை காப்பவர்கள் என்றும் படைப்பில் ஈடுபட்டுள்ள பிரம்மர்கள் என்றும் சொல்லி அற்புதமாகப் பாடுகிறான் இப்படி :

”பெரும் புகழ் உமக்கே இசைக்கின்றேன்” 

சமூக இயக்கத்திற்குத்  தேவையான உற்பத்தியில் ஈடுபடுகிற  சக்திகளை, அவர்களை நிரல்  படுத்தும் முறையில் முதலாவது பாட்டாளிகளை முன் வைக்கிறான்.இந்த இடத்தில் பாரதி தன் தொழிலாளர்  கட்டுரையில் பதிந்ததை இங்கு பதிவது பொருத்தம்.”ஆதிகாலம் முதல் அறிவுப் பயிற்சி உடைய வகுப்பினர் கைத்தொழிலாளிக்கு கல்வி ஏற்படாதபடியாக வேலை செய்து கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.எழுத்து தெரிந்த சூத்திரனை மிகவும் தொலைவில் விலக்கிவிட வேண்டும் என்ற வினோத விதியொன்று மனுஸ்ருதியில் காணப்படுகிறது.நம்முடைய தேசத்தில் மட்டுமேயன்று;உலக முழுமையிலும் எல்லா நாடுகளிலும். கைத்தொழிலாளருக்கு கல்வி பயிற்சி உண்டாகாத வண்ணமாகவே ஜனக்கட்டுகள் நடைபெற்று வந்திருக்கின்றன.” 

அறிவுடைய  சூத்திரர்களை பக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்பதை

  உற்பத்தியின் பக்கத்தில் என்பதாக ,தலைமைத்துவத்தின் பக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்பதாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.இந்த மானுட விரோத மனுசாத்திர விதிகளை புறக்கணிக்கும் பாரதி ,உலகம் முழுவதும் பாட்டாளிகளை நம் இந்திய புரிதலில் வர்க்கமாகவும் சாதியாகவும் உள்ள சூத்திரர்களை புறக்கணிப்பதை புரிந்து கொண்டு அவர்களை தன் கவிதையில் முன்னிலைப் படுத்துகிறான். 

அவர்களோடு உடன்வர வேண்டிய அடுத்த வர்க்கமான  கைவினைஞர்கள்,விவசாயிகள்,கலைஞர்கள்,படைபாளர்கள் பற்றி பாடுகிறான்.அதுவும் பெரும் புகழ் உமக்கே இசைக்கிறேன் என்று பாடுகிறான்.இந்த வரிசைப்படுத்துதலில் சரியான வர்க்க நோக்கு வெளிப்படுகிறது.இந்த வர்க்க நோக்கை இந்திய இடதுசாரிகள் மட்டுமன்று உலக முழுவதுமுள்ள இடதுசாரிகள்,கம்யூனிஸ்டுகள் நடைமுறைபடுத்தும் உத்தியும் ஆகும்.பாரதிக்கு இந்த பார்வை அவன் வாசிப்பினூடாக,சோவியத் தொடங்கி உலகம் முழுவதும் நடைபெற்ற இந்தியா,சென்னை வரை நடைபெற்ற தொழிலாளர் இயக்கங்களை கற்று உணர்ந்ததலினால் வந்த பார்வை ஆகும்.  

கவிதையின் முடிப்பில் இந்த கூட்டணியை தொழிலாளர் வர்க்க கூட்டிணைவை நாட்டிலே அறம் தழைக்க வைப்பவர்கள் என்றும்,

இன்பத்தை  விளைவிப்பவர்கள் என்றும்  பாடியுள்ளமை அவனின் சரியான அரசியல் நிலைபாடு. 

இந்த 21 ஆம்  நூற்றாண்டில் இயங்கும் பல படைப்பாளிகள் உலகமயம்,தாராளமயம்,வால் ஸ்டிரிட்டை கைப்பற்றும் இயக்கம்,உலக இந்திய அளவிலான தொழிலாளர் எதிர்ப்பு இயக்கம் என எதையும் உள்வாங்காது காமம் என்றும் வெற்று இனவாதம் என்றும் பேசி எழுதி குப்பியில் குழம்பிக் கிடக்கிற இவர்களைப் பார்த்து பகடி செய்கிறான் பாரதி.

(2011 டிசம்பர் 12 தீக்கதிர் இலக்கியச் சோலையில் பிரசுரமானது)

பேசாப் பொருளை பேசிய பாரதி 14

பிறிதொரு வாசலைத் திறந்த மழை

பாரதியின் தனிப்பாடல் திரட்டில் காணப்படும் பாடல் மழை.இடி,காற்று,மின்னல்,மழையை வார்த்தைப் படுத்தி இருக்கிறான்.வார்த்தைபடுத்தல் என்பது ஐம்பெரும் ஆற்றலில் ஒன்றான நீர் அல்லது அதன் இன்னொரு வடிவமான மழை நிமித்தமான நிகழ்வுகளை அதே வேகத்தில்,அதே தோற்றத்தில் வார்த்தையில் காட்சிப்படுத்துவது ஆகும்;பாடலை படியுங்கள்: 

திக்குகள் எட்டும் சிதறி-தக்கத்

   தீம்தரிகிட  தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட  தீம்தரிகிட

பக்க மலைகள் உடைந்து-வெள்ளம்

   பாயுது  பாயுது பாயுது-தாம்தரிகிட

தக்கத் ததிங்கிடத்தோம்-அண்டம்

   சாயுது  சாயுது சாயுது-பேய்கொண்டு

தக்கை யடிக்குது  காற்று-தக்கத்

   தாம்தரிகிடத்தாம் தரிகிடத்தாம் தரிகிடத்தாம் தரிகிட 

வெட்டி யடிக்குது  மின்னல் கடல்

   வீரத்  திரைகொண்டு விண்ணை யிடிக்குது

கொட்டி யிடிக்குது மேகம்-கூ

   கூவென்று  விண்னைக் குடையுது காற்று

சட்டச்சடசட  சட்டச்சட டட்டா-என்று

   தாளங்  கொட்டிக் கனைக்குது வானம்

எட்டுத் திசையும் இடிய –மழை

   எங்ஙனம்  வந்ததடா தம்பி வீரா 

அண்டம் குலுங்குது தம்பி-தலை

   ஆயிரந்  தூக்கிய சேடனும் பேய்போல்

மிண்டிக்  குதித்திடு கின்றான்-திசை

    வெற்புக்  குதிக்குது வானத்துத் தேவர்

செண்டு புடைத்திடு கின்றார்-என்ன

    தெய்விகக்  காட்சியைக் கண்முன்பு  கண்டோம்

கண்டோம் கண்டோம்  கண்டோம்-இந்தக்

    காலத்தின்  கூத்தினைக் கண்முன்பு  கண்டோம்  

என்ன மழைக்கு  போய் ஒரு கவிதையா?ஆயிரத்தெட்டு பிரச்சினை இருக்கும் போது இந்த பாரதி இப்படியெல்லாம் பாட வேண்டுமா?என சிலர் கேட்கலாம்.ஆனி,ஆடி சாரல்;ஐப்பசி,கார்த்திகையில் மழை அல்லது அடடா அடடா அடைமழைடா என்று சொல்லி விட்டுப் போகலாமே?எதற்கு இந்த 24 வரிகளை வீண் படுத்த வேண்டும்?இது மொழியை மேம்படுத்துவது;மானுடத்தின் அனுபவ சாரத்தை,இயற்கைக்கும் தனக்குமான உறவாடலை மொழியில் இறக்கி பதப்படுத்தி அடுத்த தலைமுறைக்குத் தருவது;கலைசித்திரமாக்குவது என்பது வாழ்க்கையின் பிறிதொரு வாசலை திறந்து தன் இருப்பை நிரூபிப்பதின் ஊடாக மொழிபரப்பில் கவிதையின் பரப்பை வண்ணமாக்குவது மானுட வாழ்வின் அடுத்த நகர்விற்கும் அவசியமானது. 

வான் சிறப்பு குறித்து வள்ளுவன் எழுத வில்லையா?நீர் இன்றி அமையாது உலகு என்று மட்டுமா சொன்னான்? ”விசும்பின் துளிவீழின் அல்லால்மற்று ஆங்கே

பசும்புல் தலைகாண்பு அரிது” என்பதன் வழி மழைத்துளி மண்னில் விழவில்லை எனில் புல்லின் நுனியைக் கூட பார்க்க இயலாது என்பதில் ஒரு புதுக்கோலம் வரைந்து காட்டுகிறானே வள்ளுவன். 

மாமழைப் போற்றுதும் மாமழைப் போற்றுதும் என்று  சிலப்பதிகாரத்தின் மங்கல  வாழ்த்தில் மழையை பெருமைப் படுத்தி இருக்கிறானே இளங்கோ. 

திருநெல்வேலி  விறல்புலவர் எழுதிய முக்கூடற்பள்ளுவில் மழைவரும் அடையாளத்தைச் சொல்லும் போது,”ஆற்று வெள்ளம் நாளைவரத் தோற்றுதே குறி-மலை

யாள மின்னல்  ஈழ மின்னல்

சூழ மின்னுதே 

நேற்று மின்றுங் கொம்பு சுற்றிக்

காற்ற டிக்குதே” என்று மலையாள மின்னலையும் ஈழமின்னலையும் மரக்கொம்புகளில் சுழன்றடிக்கும் காற்றையும் நாம் பார்ப்பது அனுபவ அழகின் சொற்கோலமல்லவா?. 

.வடிவத்தில்,வார்த்தை அடுக்கில்,காட்சிப்படுத்தலில்.முக்கூடற்பள்ளு வரிகளைத் தவிர மழை பற்றிய கவிதைகளுக்கும பாரதியின் மழைக்கும் பெரும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.பாரதியின் கவிதை வரிகளில் உக்கிர பெரும் வெள்ளம்,பேயைவிட மதம் பிடித்த ,வானத்தை குடையும் காற்று,குலுங்கும் திசைகள் என ஒரு பெறும் காட்சியை எழுப்பிக் காட்டுகிறான். 

விண்னை இடிக்கும்  வீரக்கடல் அலைகளை இதன் பேரெழுச்சியை வார்த்தைகளில் மட்டுமின்றி ஜதி வழியாகவும்,தாளங்கள் வழியாகவும் அவன் பார்த்த காலக் கூத்தினை ஆடிக் காட்டுகிறான்.

தீம்தரிகிட,தக்கத் ததிங்கிட,தாம்தரிகட, இவைகள் தாளக்கருவிகளை வாசிக்கும் சொற்கட்டு.இந்த சொற்கட்டு இன்றி வாசிக்கவும் முடியாது;தாளம் இன்றி பாடவும் இயலாது;நடனத்தில் அடவுகள் போட்டு ஆடவும் சாத்தியம் இல்லை. 

மழை கவிதை  பெரும் எழுச்சியை சுட்டும் கவிதை என்பதால் தாள சொற்கட்டை  தன் வரிகளின் எழுச்சிக்கு,மனம் சுட்டும் ஆவேசத்திற்கு அவன் வரிகளிலேயே சொல்வது எனில் சுருள் சுருளாகவும்,பின்னலாகவும் இணைத்துக் காட்டுகிறான்.மழை எங்ஙனம் வந்ததடா என வீராவிடம் கேட்கிறான்.(வீரா என்பவர் புதுச்சேரி வாசி)காலத்தின் கூத்தினை கண் முன் கண்டேன் என்றும் சொல்கிறான்.இந்தக் கவிதையின் கடவுச்சொல்லே இந்த வரிகள் தான்.கவிதை 1916-1917 வாக்கில் எழுதப்பட்டுள்ளது. 

இந்த ஆண்டு  உலக அளவிலும்,இந்திய அளவிலும் கொந்தளிப்பான காலம்.ருசியபுரட்சி வெற்றி பெற்ற கார்த்திகையில் எழுதப்பட்டுள்ளது.தேச அளவில் காங்கிரசிற்கு மாற்றான புதுப் புது புரட்சிஅமைப்புகள், இதன் சார்பில் விடுதலைக்குப் போராடும் இளைஞர்கள் தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழும் பாரதியை உசுப்புகின்றது.புதுச்சேரியில் வாழ்ந்த 10 ஆண்டு காலத்தில் நேரடியாக பாரதி எழுத இயலாத பிரிட்டிஸ் அரசின் ஒடுக்குமுறை இருந்த காலம்.அதே சயம் விடுதலை குறித்து தனக்கான கருத்துகளை சமரசம் செய்யாமலேயே வாழ்ந்தான்.இதன் தெளிவுகளை பிரிட்டிஸ் தொழிற்கட்சி தலைவர் ராம்சே மக்டோனல்ட்டிற்கு பாரதி எழுதிய கடிதத்தின் வழி அறியலாம். 

1916-1917 மழை காலத்து நேர் அனுபவத்தை ,தான் நேர்பட நேர்ந்த சமகாலத்து அரசியல் பதிவுகளோடு இணைத்து பெரும் எழுச்சிமிக்க கவிதையாய் நம் முன் அரசியலோடும்,அழகியலோடும் வைத்த இந்த தீம்தரிகிட மழை கவிதைக்கு நேராய் இன்று வரை தமிழில் வேறோரு மழைக் கவிதை கிடைக்கவில்லை

பேசாப் பொருளை பேசிய பாரதி 12

பாரதியை வசிகரித்த  சமத்துவம்

பாரதியின் கவிதைத் தொகுப்பில் புதிய  பாடல்கள் என சில பாடல்கள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.அதில்  ஒன்று குருவிப்பாட்டு.குருவியிடம்  மனிதர் கேள்விக் கேட்டு அதற்கு குருவி பதில் சொல்லும் முறையிலான  பாடல்.மொத்தப் பாடலை தொகுப்பில் வாசித்துக் கொள்ளலாம்.அதன் சில பகுதிகள்: 

கேளடா மானிடவா-எம்மில்  கீழோர் மேலோர் இல்லை

மீளா அடிமை  யில்லை-எல்லோரும் வேந்தரெனத் திரிவோம்

உணவுக்குக்  கவலை இல்லை-எங்கும் உணவு கிடைக்குமடா

பணமும் காசுமில்லை-எங்கு  பார்க்கினும் உணவேயடா 

ஏழைகள் யாருமில்லை செல்வம் ஏறியோர் என்றுமில்லை

வாழ்வுகள் தாழ்வுமில்லை-என்றும் மாண்புடன் வாழ்வமடா

கள்ளம் கபடமில்லை-வெறும் கர்வங்கள் சிறுமையில்லை

கட்டுகள்  ஒன்றுமில்லை-பொய்க் கதைகளும் ஒன்றுமில்லை 

தீட்டுகள் தீதங்கள்-முதற் சிறுமைகள்  ஒன்றுமில்லை

குடும்பக் கவலையில்லை சிறுகும்பியத்துயருமில்லை

துன்ப மென்றில்லையடா-ஒரு  துயரமும் இல்லையடா 

விடுதலைப் பெறடா-நீ விண்ணவர் நிலைபெறடா

கெடுதலை ஒன்றுமில்லை-உன்  கீழ்மைகள் உதறிடடா

இன்ப நிலைபெறடா-உன்  இன்னல்கள் ஒழிந்ததடா

 சத்தியம்  கைக்கொள்ளடா-இனிச் சஞ்சலம்  இல்லையடா

தர்மத்தைக்  கைக்கொள்ளடா-இனிச் சங்கடம் இல்லையடா 

நீ எப்படி இருக்கிறாய்? உன் வாழ்க்கை முறை என்ன?என்று குருவியிடம்  கேள்விக் கேட்கப் படுகிறது.குருவி தான் நன்றாக இருக்கிறேன்.தனக்கு தின்ன தானியம் கிடைக்கிறது.வாழ்ந்திட ஒரு சிறு கூடும் உள்ளது.தானும் தன் இணையும் சென்று உலாவிட பூநிறைந்த மரங்கள் உண்டு;அடர்ந்த சோலைகள் உண்டு.திரிந்து விளையாட குளம்,ஏரி,சிறு குன்று,பெருமலை உண்டு என மட்டுமே சொல்ல வேண்டிய குருவி தன் எல்லைகளைக் கடந்து தம்மில் கீழோர் மேலோர் இல்லை என்கிறது.எல்லோரும் ஒன்று என்கிறது.உணவுக்கு பஞ்சமில்லை என்கிறது. 

ஏழைகளும்  செல்வர்களும் இல்லை என்கிறது.களவுகள் கொலைகள் இல்லாத காமுகர்களும் இல்லாத தனி உலகம் இது என்கிறது.விடுதலையைப் பெறு என்கிறது.இதற்கு சத்தியம்,தர்மத்தை கைக்கொள் என வழி சொல்கிறது.இப்படி செய்வதனால் மானுடர்களே உங்களுக்கு சங்கடமில்லை;இச்சகத்தினில் பெற இன்பம் மட்டுமே உண்டு என்கிறது.

இது குருவிகள் காணும் கனவு எனக் கொள்ளலாமா?அல்லது எங்கோ உலகத்தின் ஒரு பகுதியில் நிகழ்கிற மாற்றத்தை குருவிகள் வழி மானுடர்களுக்கு கடத்துகிற உத்தி எனக் கொள்ளலாமா?இதை குருவிகள் வழி அல்லாமல் நேரடியாக ஏன் சொல்லப்படவில்லை?நேரடியாகச் சொல்லாததற்கு இரண்டு காரணங்கள்;ஒன்று பிரிட்டிஸ் ஆட்சியில் இருந்த கடுமையான தணிக்கை,அடக்குமுறை.இன்னொன்று அழ்கியல் சார்ந்தது.ஆனாலும் இதில் அழகியலை அரசியல் கொஞ்சம் பின்னுக்குத் தள்ளி தன்னை முன்னிறுத்திக் கொள்கிறது.அழகியல் அரசியலை தின்றுவிடக்  கூடாது என்கிற அதீத கவனம் போலும் 

முன் எழுப்பிய இரு கேள்விகளுக்குக்கானப் பதிலை பாரதியின் கட்டுரைத் தொகுப்பிலுள்ள கட்டுரையான செல்வம்(2) வழி பெறலாம்.நீண்டக் கட்டுரையின் சில பகுதிகள் இப்படி இருக்கிறது.

“இதனிடையே மனித ஜாதி நாகரீகத்தில் முற்ற  முற்ற சமத்துவம் அவசியமென்ற கொள்கை ஒரு புறத்தே பரவிக் கொண்டே வருகிறது.இங்ஙனம் பரமார்த்த ஞானமுடையோர் மானிட வாழ்க்கை ஸுகமாகவும் ஸமாதனமாகவும்  நடைபெறவெண்டும் என்கிற லெளகீகக் காரணத்தைக் கருதி சகல ஜனங்களும் சமமாகவே நடத்தப்படவேண்டும் என்கிற கருத்தை பிரச்சாரஞ் செய்து கொண்டு வருகிறார்கள்.இக்கொள்கை நாட்பட நாட்பட ஐரோப்பாவிலும் அதன் கிளைகளாகிய அமெரிக்கா,ஆஸ்திரேலியாக் கண்டங்களிலும்,ஐரோப்பிய நாகரீகத்தை அநுசரிக்க விரும்பும் ஜப்பான்,இந்தியா முதலிய தேசங்களிலும் மிக விருத்தியடைந்து வருகிறது.” 

1917 நவம்பர் 7 ல் சோவியத் ருசியாவில் நடைபெற்ற புரட்சியின் வெற்றிக்குப் பிறகு பொது உடைமைச் சிந்தனை சார்ந்த வாத ,பிரதி வாதங்கள் உலகெங்கும் புது வீச்சாய்,புது பேச்சாய் அறிவுலகில் எழுகிறது.அரசியல் உலகிலும் எழுகிறது.உலகெங்கிலும் முதலாளித்துவ நுகத்தடியில் வதைப்பட்டு கொண்டிருந்த ,மாற்றத்தை விரும்பிய மக்கள் மனதை இது வசிகரிக்கிறது.ஐரோப்பாவைத் தாண்டி இந்தியா வந்த சமத்துவ கருத்தாக்கம் பாரதியையும் வசிகரிக்கிறது. 

எப்பொழுதும் அறிவுத் தேடல் மிகுந்த  பாரதி,பாழ்பட்ட பாரத தேசம்  அடிமை தளையறுத்து முன்னேற ,யாவருக்கும் உணவும்,சிறுமைகள் இல்லாத வாழ்வும் கிடைத்திட,யாவரும் தீட்டு பேதமின்றி சமத்துவமாக நடத்தப் பெற முதலாளித்துவ பிரிட்டன் போலன்றி ஸ்ரீமான் லெனின் தலைமையில் குடிமக்கள் சொன்னபடி குடி வாழ்வு,மேன்மையுற குடிமை நீதி சோவியத் மக்களுக்கு கிடைத்தது போல் தன் தாயக மக்களுக்கும் கிடைத்திட ஆவலுறுகிறார். 

பாரதி மேலும் தெளிவாக எழுதுகிறார்:”ஏற்கனவே ருசியாவில் ஸ்ரீமான் லெனின்,ஸ்ரீமான் மிந்த்ரோஸ்கி தலைமையில்  தேசத்து விளைநிலமும்,பிற செல்வங்களும் தேசத்தில் பிறந்த அத்தனை ஜனங்களுக்கும் பொது உடைமை ஆகிவிட்டது.” என்று வறவேற்று இம்மாற்றம் இந்தியாவில் மலர,எந்தந்த வகையில் மாற்றம் வரும் என்பதை உலகப் போக்கை கவனிக்கும் முற்போக்கு அரசியல்வாதி என்ற முறைமையிலும்,ஒரு படைப்பாளி என்ற உரிமையிலும் தான் பார்த்த,அனுபவித்த,தன் மக்கள் அனுபவிக்கிற மிடிமைகள் ஒழிந்து சமான,சகஜ வாழ்வு மலர குருவியை ஒரு பாத்திரமாக்கி,குருவியின் பார்வை வழி தான் சரியென உணர்ந்த கொள்கையை வந்தனம் செய்து ,அதன் பரவலுக்கு தன் கவிதையை தளமாக்குகிறார். 

வானத் தேவர்கள் போல  மேன்மை நிலை பெறவும்,கீழ்மையை ஒழித்திடவும்,துன்பம் இல்லாத நிலை எய்தவும் இந்தக் கவிதையில் ஒரு வழி சொல்கிறான் அந்த வழி சத்தியவழி,தர்மவழி.இந்த வழியில் மானுடர் செல்வது ஒன்றுதான் அவர்கள் செய்ய வேண்டிய கருமம் என்கிறான்.சமத்துவ,பொது உடைமை.வழிதான் பாரதி மொழிகிற சத்திய வழி;தர்மவழி.ஆனால் ஒன்று சமத்துவத்தில் முழு ஏற்பு கொண்டவன் இதன் நடைமுறையில்,எதிரியோடு மோதுவதில் சில விமர்சனமும் வைத்திருந்தான்.இந்த விமர்சனம் தோழமை விமர்சனம். முதலாளித்துவ இம்சையை புரிந்து கொண்ட அவனின் அகிம்சை ,கருணாவாதிகள்,நல்லவர்கள் அகிம்சை பக்கமே நிற்பது சரி என்கிற ரீதியிலான நட்பு விமர்சனம்..
(2011 நவம்பர் 21 தீக்கதிர் இலக்கியச் சோலையில் வெளியானது)

பேசாப் பொருளை பேசிய பாரதி-9

பாரதியை சீண்டும் ஜெயமோகன்

பாரதியின் மொத்தக் கவிதைகள் 268 என்று பேராசிரியர் அரசு தன்னுடைய குயில் பாட்டில் பாரதியின் கருத்து நிலை என்ற கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.இதில் பாடல்கள்,கவிதைகள்,வாழ்த்து பாக்கள், என அனைத்தும் அடக்கம் . பாரதி தன் சமகாலத்திய இந்திய,உலக இலக்கியப் போக்குகளின் மீது கவனம் பதித்திருந்ததை அவனது கட்டுரை தொகுப்பை படிக்கிற போது அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.மு.ராகவையங்கார் வழியாக சங்க மரபை அறிந்து அதைப் பற்றிய அயயங்கார் உரையை இந்தியா பத்திரிகையில் பெருமகிழ்வோடு வெளியிடுகிறான்..நீதி நூல்கள்,காப்பியங்கள்,பக்தி இலக்கியங்கள்,ஆண்டாள்,வள்ளலாரின் படைப்புகள்,நாட்டார் இசை மரபுகள்,செவ்வியல் இசை மரபுகள்,இதிகாச,பஞ்சதந்திர மரபுகள் என பலவற்றிலும் கவனம் கொண்டு கற்று தன் படைப்பை மிளிரச் செய்திருக்கிறான் பாரதி.

 பொது வாழ்வும்,இலக்கிய வாழ்வுமான தன் 16 ஆண்டுகளை அடக்குமுறை,அச்சுறுத்தல்,புலம் பெயர்தல்,வறுமையான வாழ்க்கைப் பாடு என கழித்ததன் ஊடாகவே தன் படைப்பை நவீன தமிழ் மொழிப் பரப்பில் விட்டுச் சென்றிருக்கிறான்.அடிமை இந்தியாவை விடவும் ஆசுவாசமான தற்காலத்திய சூழலில் வாழ்ந்து கொண்டு ,ஊடக பெருக்கத்தின் வாய்ப்புகளையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு வலைப்பூ கச்சேரி செய்யும் ஜெயமோகன்கள் இக்கவிதை மேன்மையினை  சரியாக உணர முடியாது.இவர் தனது வலைப்பக்கத்தில் பாரதி அந்தகாலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு கவிஞன் மட்டுமே இதைத்தாண்டி மகாகவி என அவனை சொல்ல வாய்பு இல்லை காரணம் அவனிடம் அசல்தன்மை கிடையாது;நகல் கவிஞன் என்ற ரீதியில் எழுதிச் செல்கிறார்.

  அமைப்புகளில் செயலாற்ற மறுக்கும் தூய வெற்றுலக்கிய சார் தன்னல நபர்களைப் போல் அன்றி ஒரே நேரத்தில் அமைப்பாளனாகவும் படைப்பாளனகவும் இருக்க வேண்டிய தேவையில் விடுதலை அரசியலுக்கான களமாக தன் படைப்பை பயன்படுத்துகிறான் பாரதி.இதற்கு ஆண்டாளின் திருப்பாவை,தொண்டரடிப்பொடியாள்வாரின் திருப்பள்ளி எழுச்சி உட்பட பல உத்திகளையும் கைக் கொள்கிறான்

திசைகள் எங்கும்  சூரியனின் ஒளிக்கதிர்கள்  சுடர்கின்றன.நட்சத்திரங்களின் ஒளியும் குறைந்து சந்திரனும் மயங்கி விட்டான்.விலகிய இருளினூடாக கமுகு மடல்களைக் கீறிக் கொண்டு சுகந்த காற்று வீசும் அதிகாலைப் பொழுதில் துயில் கலைவாய் திருவரங்கனே என பெருமாளுக்கு வேண்டுகோள் விடுக்கும் மரபைத் தள்ளி வைத்து விட்டு,பெருமாள் இருந்த  இடத்தில் சுதந்திரதேவியை முன்வைத்து அவளுக்கான திருப்பள்ளி எழுச்சிப் பாடுகிறான் பாரதி.இப்பள்ளி எழுச்சியில் வேண்டுகோள் கிடையாது.ஆணை,அதட்டல்,கோபித்தல் என சமயவடிவ ஊடாக சமய மறுமலர்ச்சியையும் விடுதலை உணர்வினையும் முன்னெடுக்கிறான்.

பாரத மாதா திருப்பள்ளி எழுச்சிக்  கவிதை 40 அடிகளில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.நாங்கள் செய்த தவத்தால் இருள் விலகி பொற்சுடர் பரவி பொழுது புலர்ந்த காலையில் பல்லாயிரம் தொண்டர்கள் உன்னை வணங்கக் காத்திருக்கிறோம்.பறவைகள் பறக்க,முரசங்கள் ஒலிக்க எங்கும் சுதந்திர சங்கு ஒலிக்கிறது.அறிவாளர்களும்,பெண்களும் உன் பெயர் சொல்லி காத்திருக்க ,  உன் காலடியில் அணிவிக்கும் பொருட்டு எங்கள் இதய மலர்களை கொய்து வைத்திருக்கும் எங்கள் ஆவலை நீ அறிவாயா?பலகாலம் பற்பல தவங்கள் செய்து ஏழைகள் நாங்கள் காத்திருக்க இன்னும் உனக்கு உறக்கமா?விதவிதமான பதினெட்டு மொழி பேசும் மாநிலங்களை உடையவளே குழந்தைகள் நாங்கள் எழுப்புகிறோம்  பள்ளி எழுந்தருளாயோ? என்பதில் பல செய்திகளையும் விரவித் தருகிறான் பாரதி.

இந்தக் கவிதையை  வாசிக்கிறபோது செய்யுளில் யாத்தக் கவிதை என்பதற்கும்  அப்பாற்பட்டு மனத்திரையில் ஒரு பெரிய சித்திரத்தை தீட்டிக் காட்டி ,.தீட்டப்படும் சித்திரத்தின் ஊடாக விடுதலைப் பற்றாளர்களின் மனதை கிளர்ச்சியுறச் செய்து விடுதலைப் போரை மேலும் மூண்டெழச் செய்யும் உத்தி இது.காட்டுவழிப் பயணத்தின் போது விலங்குகள்,திருடர்களுக்கு அச்சத்தை தரும் பொருட்டும் சுய அச்சத்தை தணிக்கும் பொருட்டும் பாடப்படும் வழிநடைப்பாட்டு போலவும் ,போர்க் காலங்களில் படைகளை உற்சாகப்படுத்தும் பொருட்டு பாடப்படும் படை நடைப்பாட்டு போலவும் இந்த சித்திரிப்பு வாசிப்பின் போது உற்சாகம் தருகிறது. இது ஒர் அமைப்பாளன் செய்ய வேண்டிய பணி.நம்பிய கொள்கை தளைக்கும் பொருட்டு அணிகளை உற்சாகப் படுத்த வேண்டிய, தரவுகளைச் சொல்லி போராட்டத்தை கூர் தீட்டவேண்டிய தலைவனின் பணியைச் செய்தான் பாரதி.

அரசியல் களத்திலும்,பண்பாட்டுக்  களத்திலும்(இதன் உட்கூறான கவிதை உட்பட) மாற்றம் நிகழ்த்த இயங்குவோர் கடந்த காலம்,நிகழ்காலம்,எதிர்காலம் பற்றிய
புரிதலை தன்  மாநிலம்,தேசம்,சமூகம்,உலகம் நடந்து வந்த பாதைகளின் ஊடாகவும் அந்தந்த கால கட்டத்திய ஆளுமைகளின் படைப்புகள்,கண்டுபிடிப்புகள்,வரலாறுகள் வழியாகவும் திரண்ட அனுபவத்தை பெற்று இதன் வழி புதிய பாதையை,புதிய உத்தியை கண்டடைவது காலம் தோறுமான மானுடர்களின் பணி.இதைத் தாண்டிய அகமனத் தேடல், எதன் ஒன்றினும் பாதிப்பு இன்றி சுயம்புவாக உணர்தல்தான் அசல் என்று கதைப்பது தன்னை சமூகத்திலிருந்து தனியாக பிரித்துப் பார்க்கின்ற எதிரரசியல் போக்கு.வரலாற்றை,அறிவியலை மறுக்கின்ற மாயாவாத,வேதாந்த போக்கு.ஜெயமோகன் வ்ழிமொழியும் இந்தப் போக்கை அன்றே எட்டி மிதித்தவன் தான் மகாகவி பாரதி.

பாரத மாதா திருப்பள்ளி எழுச்சி கவிதையில் 
      வீதியெ லாம்அணு குற்றனர்  மாதர்
தெள்ளிய அந்தணர்  வேதமும்,நின்றன்
    சீர்திரு  நாமமும் ஓதிநிற் கின்றார் “

இதில் அந்தணர் என்பதை இன்றைய அடையாள அரசியல் நோக்கில் பார்க்காமல்,அறிவாளிகள் என பார்க்கிறார் பாரதி.நவீன தமிழகத்தின் விழிப்பின் முன்னோடியாக செயற்பட்ட சுதேசமித்திரன்,இந்து பத்திரிகை அதிபரும்,பாரதிக்கு உற்ற துணையாகவும்,வழிகாட்டியாகவும் இருந்த ஜி.சுப்பிரமணிய அய்யர்,வழக்கறிஞர் துரைசாமி அய்யர்,பெண்விடுதலைக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்த நீதிபதி ச்தாசிவ அய்யர் , விடுதலைப் போரில் ஆணுக்கு நிகராய் பெண்களின் பங்களிப்பை உணர்ந்து அமைப்பை முன்னெடுத்த அன்னிபெசண்ட், மங்களாம்பிகை போன்றோர்களை மனதில் கொண்டே மேற்கண்ட வரிகளை வடிவமைத்திருக்கிறார் பாரதி. 

கடைசி அடியில்”

மதலையர் எழுப்பவும் தாய்துயில் வாயோ?

      மாநிலம் பெற்றவள் இஃதுண ராயோ

விதமுறு நின்மொழி பதினெட்டும் கூறி

      வேண்டியவாறு உனைப் பாடுதும்  காணாய் 

மொழிவாரி  மாநிலம் என்ற கோரிக்கையை காங்கிரஸ்,கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்கள் முன்னெடுப்பதற்கு 30 ஆண்டுகள் முன்னரே பாரதி தன் கவிதையில் இதைப் பதிந்திருக்கிறான். மரபுகளிலிருந்து பெற வேண்டியதைப் பெற்று  அதன் போதாமைகளை புதிய தேவைகளிலிருந்து நோக்கி தன் காலத்திய அரசியல் களத்தையும்,இலக்கிய உலகத்தையும்  ஒரு சேர வளர்த்தவன் பாரதி.புதியதும்,புதிய மரபும் பழைய மரபின் சாரத்திலிருந்தே தன்னை வளர்தெடுக்க இயலும் என்பதை நாம் பாரதி போன்றவர்களின் கவிதைமரபினூடாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.புரிந்து கொள்கிறோம்*  

(2011 அக்டோபர் 24தீக்கதிர் இலக்கியசோலையில் பிரசுரமானது}