விந்தன் : முற்போக்குச் சிந்தனை மரபு

விந்தன்,தமிழ்ஒளி என்கிற பெயர்களை நான் ஜெயகாந்தனின் ஓர் இலக்கியவதியின் கலையுலக அனுபவங்கள் நூலின் வழியாக தொடக்கத்தில் அறிந்து கொண்டேன்.விந்தன் பற்றிய வாசிப்பில்,வடசென்னையின் சூளை பட்டாளத்தை சார்ந்தவர் என்கிற ஈர்ப்பும் அடுத்து வந்திருந்தது.

தமிழ்ச் சமுகத்தில் விந்தனின் ஆளுமை என்கிற கட்டுரையில் பேராசிரியர் வீ.அரசு சொன்னது போல `நடைமுறை சமுக அனுபவங்களை தனக்கான அரசியல் புரிதலோடு எழுத்தில் பதிவு செய்தவர் விந்தன்.’

அந்த அரசியல் என்ன?

தொடர்ந்து நாற்பது ஆண்டு காலம் எழுத்தில் இயங்கியவர் விந்தன்.அமைப்பு சாராத ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் மீது முற்போக்காளர்கள் மீது மரியாதை கொண்ட படைப்பாளி விந்தன் என்பதை அவரின் எழுத்தின் வழி அறிந்து கொள்ளலாம்.

1947 ல் விந்தன் எழுதிய வேலைநிறுத்தம் ஏன்? என்கிற நூலின் முன்னுரையில் தான் யார் என்பதை, தனது பார்வை எது என்பதை சொல்லியிருக்கிறார்.

`என்னை எழுத்தாளன் என்று சொல்வதை விட,தொழிலாளி என்று சொல்லிக் கொள்வதில் எப்பொழுதுமே பெருமையடைபவன்.என்றைக்காவது ஒரு நாள் இந்த நாட்டு அரசியல்,ஏன் உலக அரசியலே கூட தொழிலாளர்களின் கைக்குத்தான் வந்து சேரப் போகிறது என்பதில் எனக்குச் சந்தேகம் கிடையாது’ என்று தன்னைப் பற்றிய முன்னுரையை நூலின் முன்னுரையில் சொல்லியிருக்கிறார்.

பாலும் பாவையும் நாவலில் இடம் பெற்ற சகோதரி சரளாவிற்கு என்கிற கடித வடிவ முன்னுரையில் இப்படிக் காணக் கிடைக்கிறது:

`அகல்யாவிடம் எவ்வித வெறுப்பும் எனக்கு இல்லை.அவள் பணக்கார வர்க்கத்தைச் சார்ந்தவள் என்று குறிப்பிடும்பொழுது மட்டும்,எனக்கு அந்த இனத்தின்மேல் இயற்கையாக உள்ள வெறுப்பை ஓரளவு காட்டிருக்கிறேன்’

விந்தன் கதைகள் தொகுப்பில் ரிக்‌ஷாவாலா என்றொரு கதை.

காலச்சுழற்சியில் ரிக்‌ஷா இழுத்த காளிமுத்து, தன்மகன் கைலாசநாதர் கோவிலின் தர்மகர்த்தாவாகி காரிலிருந்து இறங்கி வருவதை,கோவிலின் பண்டாரத்தின் வழியாக அறிகிறான்.மனைவியைப் பிரசவத்தில் பலி கொடுத்து,சிறைவாசமிருந்து மீண்டு கோவில் தோட்டக்காரனாக ஏதோ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் காளிமுத்து,தன் மகன் கோவில் தர்மகர்த்தா என்று அறிந்து மகிழ்ச்சி கொள்ளாமல்,அவனோடு தன் வாழ்க்கையை கழித்துக் கொள்ளலாம் என்று நினையாமல் அதிர்ச்சியில் பட்டென்று இறந்து விடுகிறான்.

உயிர்விடுதல் என்கிற உத்தியின் வழியாக மகனே ஆனாலும் பணக்காரவர்க்கம் என்றதனால், அதனோடு இணைந்து வாழ்வதை விடவும் உயிர் நீப்பதே மேல் என்று காளிமுத்துவிற்கு சஞ்சலச் சாவை கொடுத்து விட்டு தன் பணக்காரவர்க்க எதிர்ப்பை கதையில் பதிவு செய்திருக்கிறார் விந்தன்.

மனிதன் இதழில் 1954 ல் விந்தன் எழுதிய காந்தியவாதி கதை,காந்தியம் பேசிக் கொண்டே அதற்கு முரணாக ஊரை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கும் தோல்மண்டி துளசிங்கராயரைப் பற்றியது. தீபாவளிக்கு தீபாவளி ஊர்ப்பிள்ளைக்ளுக்கு பட்டாசு வாங்கிக் கொடுத்து, தயாளக்குணம் கொண்டவராக காட்டிக் கொண்ட துளசிங்கராயரின் உண்மைமுகம் இந்த தீபாவளியில் அம்பலமாகி விடுகிறது.தனது அன்பாட்டிகளுக்கு பிறந்த பிள்ளைகளை ஊர்பிள்ளைகளாக பாவித்து,வழக்கமாக அணியும் மேல்துண்டு கீழ்துண்டு கூட இல்லாமல்,அன்பாட்டிகள் மத்தியில் எளிமையின் உச்சிக்கே சென்று அம்மணமாகி நின்று வாய்மையும் தூய்மையும் வளர்த்தார் என்று காந்தியத்தையும் அது பேசி ஏய்த்த மனிதர்களையும் பகடி செய்திருக்கிறார் விந்தன்.

விந்தனின் தடங்கள்

பாலும் பாவையும் நாவலில் விந்தனின் மனவோட்டத்தை சிந்தனையைச் சொல்லும் சில இடங்களை பார்க்கும் பொழுது,தன்னை சுற்றி நிகழும் அரசியல்,சமுக,பண்பாட்டு நிகழ்வினூடாக விந்தன் பாத்திரங்களை அமைத்துக் கொள்வதிலும் அவர்களின் மொழியினூடாக தன் கருத்தை துலக்கப்படுத்தவும் செய்திருக்கிறார்.

கனகலிங்கம் அகல்யாவிடம் இந்திரன் போன்ற ஆட்களின் சுயநலம் குறித்துப்  பேசும் பொழுது `பிறர் தனக்கு உபயோகமாக மட்டும் இருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறவனே இந்த காலத்தில் புத்திசாலிகளாகவும் அறிவாளிகளாகவும் அறியப்படுகிறார்கள்’ என்று சொல்லுமிடத்தில் அறிவு, பொதுநலம் இல்லாது காசு பணம் தேடி அலையும் சுயநலமாக மாறி நிற்கிறது என்ற விமர்சனத்தையும் விந்தன் பதிகிறார்.

அகல்யா மீதான காதலை வெறும் பண உறவாக மாற்றி அகல்யாவை கை விடும் பொழுது `உன்னை கடவுள் காப்பாற்றட்டும்’ என்று சொல்லிவிட்டு ஓடிய இந்திரனை விமர்சிக்கும் கனகலிங்கம்`அனேகமாக கடவுளை துணைக்கு அழைப்பவர்கள் அல்லது கடவுளுக்கு பயன்படுபவர்கள் பலரும் உண்ட வீட்டிற்கு இரண்டகம் செய்பவர்கள்,கன்னக்கோல் திருடர்கள்,தூங்கும் பொழுது கழுத்தை அறுப்பவர்கள்’ என்ற உரையாடலின் வழியாக கடவுளின் இடம் எது? கடவுளை யார் ஏமாற்றுகிறார்கள்?கடவுள் உண்டா என்கிற கேள்வியையும் பாத்திரங்களினூடாக பதிந்து விடுகிறார்.

பாலும் பாவையும் நாவலின் 4 ஆவது அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தை வாசிப்பவர்கள், மகாகவி பாரதி மீதான விந்தனின் மரியாதையைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.தமிழை சொந்த சரக்காக மாற்றி அதன் வளர்ச்சியை முற்போக்கு வழியில் செலுத்த விரும்பாத இலக்கிய சனாதனிகள் மீதான கண்டனத்தையும் விந்தன் இந்த அத்தியாயத்தில் பதிந்திருப்பார்.

 தொழில் நிமித்தம் புத்தகக் கட்டுகளை தோளில் வைத்து சுமந்து வரும் கனகலிங்கத்திடம் அகல்யா`ஒரு கூலியாள் வைத்து கட்டுகளை கொண்டு வரலாமே;உங்களுக்கென்று ஒரு கெளரவம் உண்டுதானே’ என்று கேட்குமிடத்தில்  `அவரவர்க்கான சொந்தத் தகுதி பார்த்து வரும் கெளரவம் மட்டுமே மேலானது; கெளரவத்தை தேடிப் போகக்கூடாது;அது தானாய் வரவேண்டும்’ என்று தகுதி சார்ந்த கெளரவம் பற்றி கனகலிங்கம் வழியாக விந்தன் சொல்லுமிடம் அறிவுபூர்வமானது.

இந்தத் தரவுகளிலிருந்து விந்தனின் அரசியல் நோக்கு எது என்பதை  உணர்ந்து கொள்ளலாம்.அது முற்போக்குச் சிந்தனை சார்ந்ததாக இருக்கிறது.சமுகத்தின் முரண்பாடு குறித்ததாக இருக்கிறது.ஆளும் வர்க்கம் ஆளப்படும் வர்க்கம் பற்றியதாக இருக்கிறது.தொழிலாளி எதிர் முதலாளி  என்று இருக்கிறது.ஆளும் வர்க்க சித்தாந்த நோக்கை பகடி செய்வதாக இருக்கிறது.

வாழ்வின் மீது பின்னபட்ட படித்தவர்களின் சூதுவலைகள்;அவர்களின் பொதுநல தேட்டமில்லாத தன்னை மட்டுமே முன் வைக்கும் சுயநலம்;கடவுளின் வேர்;கடவுள் எவரின் கைக்கருவி; தமிழின் வளர்ச்சி மீது அக்கறை செலுத்தாத இலக்கிய செக்குதன்மை கொண்ட பழமைவாதிகள்;சொந்தத் திறமைகளினூடாக கிளைக்கும் தனிமனிதர்கள் மீதான மரியாதையை ஏற்பு செய்வதற்கு மாறாக மரியாதையின் அளவுகோலாக பணத்தை முன் வைக்கும் அபத்தம் என்று தனியுடைமை சமுகத்தின் கீழ் கிளைத்து பெருகும் நலிவுப் போக்குகள்;இதன் மீதான மாற்றுப் பார்வையுடன் கூடிய விமர்சனம் என்பதான தன்மையில் கருக்கொள்கிறது விந்தனின் முற்போக்கு சிந்தனை.

உண்மை துலங்கும் இடங்கள்

விந்தன் எழுத்து மீது ஒரு கேள்வி வந்து விழுந்தது.காதலைப் பற்றி விந்தன் எழுதுவது ஏன்?என்பதுதான் கேள்வி.விந்தன் சொன்னார்:`காதல் வெற்றி தோல்வி ஆவதும் கூட,பொருளாதாரம்தான் தீர்மானிக்கிறது.தீர்மானிக்கிற பொருளாதாரத்தைதான் என் கதைகள் பேசுகின்றன.’

காதல்,அன்பு,பரிவு உள்ளிட்ட உணர்வுகளை வெறும் காசு பண பட்டுவாடா உறவாக்கி மனிதர்களை தன்னலத்தில் ஆழ்த்தும்  பொருளாதாரத்தின் குணத்தைப் பற்றியப் புரிதலை, எளிய மனிதர்கள் மீதான படர்த்தும் பேரன்பை,தனியுடைமை சமுகத்தை பகடி செய்யும் படைப்பாளுமையை எதன் வழியாக விந்தன் பெற்றிருக்க இயலும்? முற்போக்கு,இடதுசாரி நூல்களை பரிச்சயம் செய்ததிலிருந்தும் தான் வாழ்ந்த சுற்றுசூழலின் தாக்கங்களிலிருந்தும் அல்லாமல் வேறு எதிலிருந்து கற்றிருக்க இயலும்?

வறிய வர்க்கத்தில் பிறப்பதனாலேயே ஒருவரின் மனம் பகுத்தறிவையோ அறிவியல் பாங்கையோ பெற்று விடுவதில்லை.உலகம்-நாடு-மாநிலம் இதை ஒட்டிய கேள்விகள் முரண்பாடுகள் மட்டுமே உடனடியாக ஒருவரின் மனதை திருப்பி வைக்க இயலாது.வட்டாரம்-ஊர்-பகுதி சார்ந்த ஒருவரின் வாழ்நிலை அனுபவங்கள் பெறுமானங்கள்;இயக்கங்கள் மனிதர்கள் அவர்களில் வெளிப்படும் எச்சங்களை சொந்த பெறுமானங்களிலிருந்து ஒப்பீடு செய்கிற பொழுது உரசிப் பார்க்கிற பொழுது மனம் உண்மையைத் தேடுகிறது.பொய்யை வெறுக்கிறது.உண்மை துலங்கும் இடங்களை மனிதர்களை எழுத்துகளை கண்டடைகிறது.

அன்றைய சென்னையின் இன்றைய வடசென்னையின் சூளை பட்டாளம் விந்தன் வாழ்ந்த ஊர்.இந்தப் பகுதி மாநில அரசியலின் மையமான பகுதி;போராட்டங்களின் மையமான பகுதியுமாக இருந்தது.பக்கிங்காம் கர்னாடிக் மில்,ட்ராம்வே கம்பெனி,ரயில்பெட்டி தொழிற்சாலை,பேசின் பிரிட்ஜ் அனல்மின்நிலையம்,புளியந்தோப்பு ஆயுதக் கிடங்கு,சென்னை நகராட்சி மாளிகை,நவீன அச்சுக்கூடங்கள் என்று சூளையைச் சுற்றி  ஜவுளித் தொழில்,மின்சாரம்,அச்சகம்,ஆயுதம்,போக்குவரத்து சார்ந்த சாலைகள் இருந்தன.திரளான உதிரித் தொழிலாளர்களும்  தம் கோரிக்கைகளுக்காக போராடிக் கொண்டிருந்தனர்.

திரு.வி.க, வி.சர்க்கரை செட்டியார்,செல்வதி செட்டியார்,கஸ்தூரிரங்க அய்யங்கார்,பி.பி.வாடியா,வ.உ.சி, ப.ஜீவானந்தம்,பி.ராமமூர்த்தி,கே.முருகேசன்,கே.மாணிக்கம் போன்ற தொழிலாளர் தலைவர்கள் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்காக உடன் நின்று போராடி கனன்றிருந்த ஊரில்தான் விந்தன் குடியிருந்தார்.

இந்தப் போராட்டங்கள்  அனைத்தும் விந்தனின் அரசியல்,சமுக,பண்பாட்டு சிந்தனையை வளர்க்க பயன்பட்டிருக்கின்றன.இந்தப் பகுதி மக்களின் மூச்சும் பேச்சுமாய் இருந்த கருத்துகள் விந்தனின் ஆளுமையை செதுக்கியிருக்கின்றன.இதற்கு அவரின் வேலைநிறுத்தம் ஏன் என்கிற நூல் மிக முக்கிய ஆவணமாகும். இது 1946 ல் நடைபெற்ற எழுச்சிகள், போராட்டங்கள்,தேசத்தை உலுக்கிய சம்பவங்கள்,பொருளாதார சீர்குலைவு,சமுக முரண்பாடுகளை அலசும் அரசியல் கட்டுரை நூல்.

 

கள ஆவணம்

இதன் முதல் கட்டுரை போலீசார் உள்ளிட்டவர்களின் வேலைநிறுத்தம் குறித்தது.அதன் தொடக்கம் இப்படி இருக்கிறது:

இன்று எங்கு நோக்கினும் வேலைநிறுத்தம்.

பஞ்சாலைத் தொழிலாளர்கள் வேலைநிறுத்தம் செய்கிறார்கள்.பஸ் தொழிலாளிகள் வேலைநிறுத்தம் செய்கிறார்கள்.ரயில்வே தொழிலாளிகள் வேலைநிறுத்தம் செய்கிறார்கள்.டிராம்வே தொழிலாளிகள் வேலைநிறுத்தம் செய்கிறார்கள்.

இன்னும் சர்க்கார் சிப்பந்திகள்,தபால் இலாக்கா ஊழியர்கள்,ஹோட்டல் பாட்டாளிகள்,,நகரச்சுத்தி தொழிலாளிகள்,துறைமுகத்தை சேர்ந்த கூலிகள்,எதிலும் சேராத ரிக்‌ஷாவாலாக்கள் இவர்களோடு சேர்ந்து எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் ஆகும் என்னும் முதுமொழிக்கு பாத்திரமான உபாத்தியாயர்களும்கூட வேலை நிறுத்தம் செய்கிறார்கள்.

அந்த பொல்லாத போலீசார் இருக்கிறார்களே அவர்களுக்கும் கூடவா கடமையும் பொறுப்பும் இல்லாது போய்விட்டன.

ஆனாலும் என்ன அந்த எதிர்பாராத அதிசயம் ஒரு நாள் நடந்துவிட்டது

அன்று போலீசார் வேலைநிறுத்தம் செய்ததோடு இல்லாமல் தாங்கள் அத்தனை நாளும் பெற்று வந்த அதி மர்மமான சம்பள விகிதத்தையும் அம்பலப்படுத்தி,சர்க்காரின் மானத்தை வாங்கி விட்டார்கள்.

இவற்றுக்கெல்லாம் காரணம் என்ன?

சில சுயநலவாதிகள் சொல்வது போல தொழிலாளிகளின் அவசரப் புத்திதான் இவற்றுக்கெல்லாம் காரணம் என்று சொல்லிவிட முடியுமா?முடியாது! பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் சதியும்,முதலாளி வர்க்கத்தின் பேராசையும்தான் மேற்கூறிய வேலைநிறுத்தங்களுக்கு காரணம் என்று சொல்ல வேண்டும்.

நாடு சுதந்திரம் பெறுவதற்கு ஓராண்டிற்கு முன் விடுதலைக்கான மிக முக்கியமான எழுச்சியைப் பற்றி விந்தன் எழுதியிருக்கிறார்.இந்தப் போராட்டங்கள் அனைத்தும் 1946 காலக்கட்டத்தில் நடந்தது.இந்த ஆண்டில் பம்பாய் துறைமுகத்தில் நங்கூரமிட்டிருந்த தல்வார் என்ற போர்கப்பலின் சிப்பாயிகள் வேலைநிறுத்தம் செய்தார்கள்.பிரிட்டிஷ் யூனியன் ஜாக் கொடியை கீழே போட்டு விட்டு,காங்கிரசின் மூவர்ணக் கொடி,முஸ்லிம் லீக்கின் பிறைக்கொடி,கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் செங்கொடியை கைகளில் ஏந்தியவாறு வீரசுதந்திரம் வேண்டி வேலைநிறுத்தம் செய்தார்கள்.

இந்த கிளர்ச்சியை காங்கிரஸூம் லீகும் ஆதரிக்கவில்லை.கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மட்டும்,இவர்களின் வேலைநிறுத்தத்தை ஆதரித்து,நாடு தழுவிய முறையில் வேலைநிறுத்தங்கள்,ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தியது.இந்தியாவின் தட்பவெட்பம் மாறிவிட்டது;ராணுவம்,போலீஸ் கிளர்ச்சி செய்வதால் இனி இந்தியாவை ஆள இயலாது;அதிகாரத்தை இந்திய முதலாளி வர்க்கத்தின் பிரதிநிதிகளான காங்கிரஸ்,முஸ்லீம் லீகிடம் ஒப்படைத்து விட்டு, வெளியேறுவது சரி என்று பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றம் முடிவெடுத்து,பின் வெளியேறியது.

பிரிட்டிஷ் அரசு இந்த முடிவை எடுப்பதற்கு முக்கிய நிகழ்வாக இருந்தது,இந்த கப்பற்படை எழுச்சி இவர்களை ஆதரித்து நாடு தழுவிய முறையில் நடைபெற்ற வேலைநிறுத்தங்கள்.சென்னையிலும் மிக வலுவாக இந்த போராட்டக்கள் நிகழ்ந்தது.இதைத்தான் விந்தன் முதல் கட்டுரையில் படம் பிடித்துக் காட்டியிருக்கிறார்.

போராட்டங்களை ஆதரித்து அதன் நியாயப்பாடுகளை ஆதரித்து பிரிட்டிஷ் மற்றும் இந்திய ஆளும் வர்க்கத்தின் போக்குகளை அம்பலப்படுத்தி நூல் முழுவதும் பேசியிருப்பார்.இந்த கள அனுபவம் வாழ்வு அனுபவம் விந்தனின் எழுத்துகளில் முற்போக்கை, எந்தப் பக்கத்தில் நிற்பது என்கிற தெளிவை தந்திருக்கிறது.

தொடர்ந்து இந்த பாதையில் முன்னேறிச் செல்வதில் அவருக்கு நிகழ்ந்த பலவீனம் பொருளாதார ரீதியிலான சரிவில் தொடங்கியது என்றாலும்,இயக்கம் சாராத படைப்பாளியாக கலாநிதி சிவத்தம்பி சொல்வது போல`சுயேட்சையான போக்கு கொண்டவராக விந்தன் இருந்ததனால்’அடுத்தக் கட்ட நகர்தலிற்கான தடுமாற்றம் இருந்தது.படைப்பின் நோக்கத்தை தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதற்கான, இயக்கத்தின் தத்துவ வெளிச்சத்தோடு கூடிய சுயேட்சை அணுகுமுறையை விந்தன் கைக் கொள்ள விரும்பவில்லை.

எனினும் த.ஜெயகாந்தன் சொல்வது போல `தொழிலாளி வர்க்க எழுத்தாளர் அவர் ஒருவர் மட்டும் தான்’என்கிற தொடக்ககால கம்பீர அடையாளம் விந்தனுக்கு இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

ஆதார நூல்கள்:

1)தோழர் விந்தன்:தமிழ்ச்சமுக இயக்கத்தில் விந்தனின் ஆளுமை-பேராசிரியர் வீ.அரசு

2)விந்தன் கதைகள்:தொகுப்பு-மு.பரமசிவம்

3)பாலும் பாவையும்-விந்தன்

4)மனிதன் இதழ் தொகுப்பு-மு.பரமசிவம்

5)கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை-மார்கஸ்,ஏங்கெல்ஸ்

6)வேலைநிறுத்தம் ஏன்?-விந்தன்

7)தமிழ்நாட்டுத் தொழிற்சங்க இயக்கம்-என் நினைவுகள்-பி.ராமமூர்த்தி

8)விந்தன் இலக்கியத் தடம்-மு.பரமசிவம்

9)ஒர் இலக்கியவாதியின் கலையுலக அனுபவங்கள்-ஜெயகாந்தன்
சாகித்ய அகாதமி-சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்

(2014 ஜூன் 26 அன்று, சாகித்ய அகாதமி-சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் தமிழ் இலக்கியத் துறையும் இணைந்து எடுத்தக் கருத்தரங்கில் வாசிக்கப்பட்டது)

உள்ளூர் முகங்கொண்ட உலகக்கவிதை

கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் எழுதியிருக்கும் கிருதுமாலை

கவிதையை இந்த வார ஆனந்தவிகடனில் பார்த்தேன்.கிருதுமால் என்கிற சொல்லை எங்கோ படித்த ஞாபகம் முந்தி வந்தது. தமுஎகச அமைப்பின் பணி நிமித்தமாக அடிக்கடி மதுரை போய் வரும் நான்,மதுரையின் நாளிதழ்களை வாங்கிப் படிக்கும் பொழுது செய்திகளினூடாய் பண்பாடு,உள்ளூர் வரலாறு,இயற்கை,சுற்றுசூழல் குறித்த செய்திகளை படிப்பதுண்டு.அப்படியான ஒரு வாசிப்பில் இந்த கிருதுமால் சொல்லும் மனதில் தங்கிவிட்டது.

இன்று மதுரையில் சாக்கடையாக அறியப்படுகிற கிருதுமால் கால்வாய்,ஒரு காலத்தில் நதியாக இருந்து இராமநாதபுரம் வரை ஓடி,ஒன்றரை லட்சம் கிருஷிகாரர்களுக்கு விவசாயிகளுக்கு பயன்பட்ட நதியின் மணலை அள்ளி அள்ளி,நதியோட்டம் தடைபட்டு ,நதி பயணப்பட்ட படுகையெல்லாம்,குடியிருப்புகளாக குறுக்கப்பட்டு,அதன் மீதம் சாக்கடையாக அறியப்படும் பேரவலத்தை,அதன் ஆதி வரலாற்றை, கிருதுமால் தண்ணீரை குடித்து வளர்ந்த மக்களின்  தொடர்ச்சியாக வந்து நிற்கும் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்,கிருதுமாலை கவிதை வழி பாடியிருக்கிறார்.

கிருதுமால் சொல்லை வாசிக்கும் பொழுது ஊடாக திருமால் என்கிற சொல்லும் வந்து நிற்கிறது.கிருதுநதி நடந்த நிலமெல்லாம் திருமாலின் இடமாக அவரைப் பின் தொடர்ந்த மக்களின் நிலமாக இருந்ததை உணர்த்தும் குறிச் சொல்லாக கிருதுமால் இருப்பதை உணரலாம்.

பழைய மாமதுரை சார்ந்து அழகர்,சுந்தரேசப்பெருமாள்,கள்ளழகர் என்கிற வைணவச் சொற்களும் வைணவத்தைப் பின் தொடரும் மக்களின் வாழ்நிலையும் உடன் வந்து நிற்கிறது.மதுரையின் மேற்கு கிழக்காய் ஓடிய வைகையின் தென்புறத்தில் ஊரும் சொக்கனும் மீனாட்சியும் அருள் பாலிக்க,ஊரின் வெளியே வடக்கு ஆற்றங்கரையைத் தாண்டி சுந்தேரசப்பெருமாள் என்கிற அழகர் என்கிற திருமால் மாமதுரையினுள் வரயியலாத அரசியலின் பின்னணியை,திருமாலைத் தொடரும் கிருதுமால் மக்களின் வாழ்வையும் இதனூடாக இணைத்துப் பார்க்க வேண்டி உள்ளது.

வைகைக்கு இணையாக நாகமலையில்(நாகமலை புதுக்கோட்டை) தோன்றி ஒரு முன்னூறு கிலோமீட்டர் சுற்றுவட்டார நிலத்தினூடே இராமநாதபுரம் வரை ஓடி பாசனத்திற்குப் பயன்பட்ட கிருதுமாலும் திருமாலைப் போலவே ஊரினுள்ளிருந்து புறப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

சமணர்களின் வழிபாட்டுக்குரியதாக நாகப்பாம்பு இருந்ததை நாகமலையோடு ஒப்பிட்டு,மதுரையில் சமணத்தை ஒழிக்க பாண்டியஅரசுக்கு நெருக்கமான சைவம் செய்த அனல்வாதம்,புனல்வாதம்,கழுவேற்றம் போன்ற அழிச்சாட்டிய கிருத்திரிம நிகழ்வுகள் எல்லாம் இந்தக் கவிதையை வாசிக்கையில் வந்து போவதை தடுக்க இயலவில்லை.

கவிதையின் முடிவில் தமிழச்சி குறிப்பிட்டிருக்கிற அரசின் 2011 ஆம் ஆண்டு வெள்ளை அறிக்கை `வைகைக்கும் கிருதுமாலுக்கும் தொடர்பு இல்லை’என்று சொல்லி முடிகிறது.

காலந்தோறுமான சமுகத்தின், சமுகத்தை வழி நடத்தும் ஆட்சியின் எதிரும் புதிருமான, பழமைக்கும் புதுமைக்குமான, முற்போக்கிற்கும் பிற்போக்கிற்குமான,நாத்திகத்திற்கும் ஆத்திகத்திற்குமான,ஒன்றிற்கும் மற்றொன்றிற்குமான, ஆட்சியாளர்களின் தேவைக்கும் பொதுமக்களின் தேவைக்குமான இடையில் நடைபெறும் கருத்துப் போராட்டங்கள்,திட்டங்கள் கருத்தை உள்வாங்கும் அல்லது மாற்றுக் கருத்தை முன் வைக்கும் மக்களின் வாழ்நிலையை அவர்களின் நிலத்தை நீரை, சூழலை பாதிப்பதை இதனூடாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

அரசிற்கும் அரசால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குமான, அரசின் உள்நோக்கு செயற்திட்டத்திற்கும் அதனால் சாக்கடையாகிப் போன நதிக்குமான முரண், நதியின் புலம்பலாக கண்ணீர் ஓலமாக அன்றைய நதியால் வாழ்ந்த மக்களின் ஆவலாதியாக விசனமாக  வந்திருக்கிறது கவிதை.

பாண்டியர்களின் சைவசார்பு சமணம் வைணவத்திற்கு எதிரான, இவைகளைப் பின்பற்றும் மக்களுக்கு எதிரான சதியாக வைகை எதிர் கிருதுமால்,சொக்கன் எதிர் அழகர்,ஊர் எதிர் புறம் போன்ற எதிர் நிலைபாடுகளின் வழியாக இயங்கியதை வரலாற்று பொருள்முதல்வாத நோக்கில் அறிந்து கொள்ளலாம்.

ஆங்கில துரைமார்களின் காலத்திலும் புதிய துரைமார்களின் காலத்திலும் கிருதுமால் குறித்த வரலாற்று புரிதல் இன்றி,விளைநிலங்களை வேறு தேவைகளுக்கோ நகர்மயமாக்கலின் பொருட்டோ ஓடிய நதியோட்டத்தை முடக்குவது தேவை என்கிற அரசியல் சதிராட்டம் வழியாக,நதி சாக்கடையாக மாற்றப்பட்டு அதன் ஆதி ஓர்மை அறுபட்டு கிடக்கும் இடத்தை தொட்டுப் பேசுகிறது கிருதுமாலை.

நதியின் பாடாக மட்டுமின்றி நதியோடிய நிலத்தின் வரலாற்றை சொல்லும் உள்ளூர் வரலாறாக,மக்களின் வணக்கத்திற்குரிய ஒச்சம்மா,லிங்கம்மா,கச்சம்மா,எல்லம்மா போன்ற சிறுதெய்வ மரபை ஓர்மை செய்யும் பனுவலாக கிருதுமாலை தொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சிறுதெய்வ மரபையும் உள்ளூர் வரலாற்றையும் சொல்வதன் வழியாக

கவிதையின் இறைச்சியில் பாடுபொருளில் அதிகாரத்திற்கு எதிரான குரல் 

ஒலிக்கிறது;இந்தக் குரல் வறவேற்கப்படவேண்டியது.கார்ப்பரேட்டுகளின் 

உலகமயமாக்கலில் உள்ளூர் நிலமும் நீரும் சூழலும் கைமாறும் அரசியலுக்கு

எதிராக அவர்களோடு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தை மேற்கொள்ளும்

ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிரான குரலை மக்கள் சார்பாக இலக்கியத்தில்

மனசாட்சியுள்ள ஒரோர் படைப்பாளியும் பதிவது தேவை.அது ஒச்சம்மாவின்

குரலாக துவரிமானின் குரலாக உள்ளூர் முகங்கொண்டு ஆங்காரமாகவும்

ஓங்காரமாகவும் ஒலிக்கட்டும்;வாழ்த்துகள் தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்.

தென்திசை கர்ப்பகிரகமும் கிழக்கு வாசலும்(சிதம்பரம் கோவிலில் தொடரும் தீண்டாமை)

தன் மீதான விமர்சனம் கடுமையாகிற போதெல்லாம் ,தான் சூத்திரகுலத்தில் பிறந்ததால் தன்னை விமர்சிக்கிறார்கள் என ,வூடு கட்டி அரசியல் சித்தாட்டம் ஆடும் திருவாளர் கலைஞர் இப்போது புதிய மனுதர்ம தாசனாக மாறி,சூத்திரர்களை அவர்கள் வாழ்வுரிமைக்கான போராட்டத்தை கொச்சைப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.


ஜூலை 14 ஆம் தேதி சிதம்பரம் தெற்கு கோபுர வாசல் எதிரே தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி சார்பில் ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்கள் பங்கேற்ற எழுச்சிமிகு ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது.தெற்கு கோபுர வாசலுக்கு அடுத்து இருந்த பாதையின் வழியாக நந்தன்[கி,பி 5 ஆம் நூற்றாண்டு] நுழைந்த விக்ரமசோழர் திருமாளிகை பாதையின் மதில்சுவற்றில் சமீப காலம் வரை இருந்து பின் அடைக்கபட்ட வழியை திறந்து விடக் கோரினார்கள்.


ஜூலை 15 ஆம் தேதி சென்னையில் தமிழ்நாடு அரசு சார்பில் நடைபெற்ற காமராசர் பிறந்தநாள் விழாவில் பேசிய கலைஞர்,இல்லாத நந்தனுக்காக குறிப்பிட்ட பாதை தீண்டாமையின் வடிவம் எனச்சொல்லி அதை திறந்துவிடக் கோருகிறார்கள் . இந்த ஆட்சியின் நல்ல திட்டங்களை கெடுக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இவர்கள் போராடுகிறார்கள்.முடிந்த பிரச்சினையை முடுக்கி விட்டு கலவரத்தை உண்டாக்க முயற்சிக்கின்றனர்.


தி.மு.க வும் காங்கிரசும் தீண்டாமையை விரும்புகின்றவர்களா? சாதியை விரும்புகின்றவர்களா? கோவிலையே திறந்து விட்ட பின்பு நந்தன் நடந்த பாதை என்று சொல்லி ஒரு போராட்டமா? என்று கேட்டிருக்கிறார்.


[ தினமணி 2010 ஜூலை 16 ]


இந்த சமூகத்தில் இந்த ஆட்சியில் தலித்துகளுக்கு இழைக்கபட்ட கொடுமைகளுக்கு தீர்வு காணப்பட்டு விட்டது என்றும் தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியினர்தான் முடிந்த பிரச்சினையை கிளறி விடுகிறார்கள் என்றும் பேசி கலவரத்தை தூண்டிவிடப் பார்ப்பதே திருவாளர் மூனா கானாதான்.


மத்திய உள்துறை அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் ஜூலை 31 ஆம் தேதி அன்று மதுரையில் நடைபெற்ற தியாகி கக்கன் நூற்றாண்டு விழாவில் பேசும் போது தமிழகத்தில் தீண்டாமை இன்னும் முற்றாக ஒழிக்கப்படவில்லை.இரட்டைக் குவளை முறை தொடர்கிறது என்று பேசி தீண்டாமையை ஒழிக்க வேண்டுமென நினைப்பவனே காங்கிரஸ்காரன் என பேசியிருக்கிறார்.


[ தினமணி 2010 ஜூலை 31]


மூனா கானாவுக்கான பதிலை அவரது கூட்டணிக் கட்சித் தலைவரும் ,மத்திய உள்துறை அமைச்சருமான சிதம்பரமே சொல்லி விட்டார்; எனவே நாம் நந்தன் பிரச்சினைக்கு வரலாம்.


இல்லாத நந்தனா?


கி.பி 5ஆம் நூற்றண்டில் வாழ்ந்த நந்தனைப் பற்றி மக்கள் மத்தியில் புழங்கி வருகிற கதைகளும் உண்டு.வரலாற்றுக் குறிப்புகளும் உண்டு.சிதம்பரத்திற்கு தெற்க்குபக்க ஊரான ஆதனூரில் ஒரு கூத்திசைக் கலைஞராக வாழ்ந்தவர் நந்தப்பறையன். பெரும்பற்றப் புலியூர் அல்லது தில்லைவனம்[சிதம்பரத்தின் ஆதிப் பெயர்] வாழ் கூத்தாண்டவனை[சிவன்] கும்பிடப்போன நந்தனை பறையர் என்பதால்,கோவிலுக்குள் விடாது தடுத்து எரியும் நெருப்பில் இறக்கி பார்ப்பனர்கள் கொன்று விட ,அதை அடுத்து பறையர் மக்களிடத்தில் உருவான கொந்தளிப்பை சமாளிக்க ஜோதி மயமானான் நந்தன் எனக் கதையை மாற்றி ஏடுகளில் எழுதி வைத்தார்கள்.


இதை நாம் கி.பி 10 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சைவ சந்நியாசியான சுந்தரரின் திருத்தொண்டர்தொகையில் பார்க்கலாம்.மற்றொரு சந்நியாசியான நம்பியாண்டார் நம்பியின் திருத்தொண்டர் திருவந்தாதியிலும் காணலாம்.விரிவாக இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழனின் முதல் அமைச்சரான சேக்கிழாரின்[கி.பி 12] பெரியபுராணத்தில் படிக்கலாம்.


எரியும் நெருப்பிட்டு நந்தனை கொன்றதால் மக்கள் மத்தியில் உருவான கோபம் இந்த 21 ஆம் நூற்றாண்டிலும் தொடர்கிறது.இன்னும் சிதம்பரம் கோயிலில் நந்தனுக்கு நீதி வழங்கப்படவில்லை.


நந்தன் நுழைந்த தெற்கு வாசல்


45 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள சிதம்பரம் கோவில் நான்கு சுற்று கட்டுமானம் உள்ள பெருங்கோவிலாக மாறியது 12 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்துதான்.இதற்கு முன் நந்தன் காலத்தில் வில்வமரங்கள் அடர்ந்த சுற்றுகட்டு ஏதுமில்லாத தெற்கு பக்கம் நோக்கிய ,இன்றைய நிருத்தசபை உள்ள பகுதிதான் ,அன்றைய மூலட்டானம்[கர்ப்பகிரகம்]நந்தன் நுழைந்த பகுதி.இதுதான் சமீபகாலமாக உட்பக்க கதவோடும் வெளிப்பக்கம் பூச்சுமானமுமாய் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் மதிற்சுவர்.இதன் எதிரே ஏழு அடுக்கோடு நிற்கிறது தெற்குகோபுர வாசல்.இதைக் கட்டியது சோழ இளவரசியை மணந்த பல்லவ மன்னன் இரண்டாம் கோப்பெருஞ்சிங்கன்.


இன்றைய மூலட்டானம் பழைய மூலட்டானத்திற்கு நேர் எதிரே உள் வாங்கிய நிலையில் தெற்குபக்கம் பார்த்துதான் உள்ளது.ஆனால் பிரதான நுழைவு வாசல் கிழக்கு பக்கம் பார்த்தே சோழர் காலத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.


அன்றும் இன்றும் தெற்குபக்கம் மூலட்டானம் இருக்க தெற்குபக்க கோபுர வாசல் ஏன் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது?நவீன ஆரூர்ச்சோழ மகாராஜா மூனா கானா பதில் சொல்வாரா? தெற்குகோபுர வாசலுக்கு அடுத்து விக்ரமசோழர் திருமாளிகை என சொல்லப்படுகின்ற பாதையிலேயே இன்றும் அடைக்கப்பட்ட பகுதியின் எதிரில் நந்தி,பலிபீடம் உள்ளது எதைக் காட்டுகிறது கலைஞரே?


1600 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதே பகுதி வழியாக நந்தன் நுழைந்ததால் சோழ,பல்லவ,நாயக்க ஆட்சிகளுக்கு பிறகு இன்று தமிழக அரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கோவில் வந்த பிறகும் ,பகுத்தறிவும்,நவீனச்சிந்தனையும் வளர்ந்த பிறகும் வேறெந்த காரணமில்லாமல் தெற்குகோபுர வாசல் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருப்பது தீண்டாமை இன்றி வேறென்ன?


இந்த வரலாற்று ஆதாரங்களை கலைஞரே உங்களாலோ அல்லது உங்கள் அரசவைக் கவிஞர்களாலோ மறுக்க முடியுமா?வேண்டாம் வறட்டு ஜம்பம்;ஒரு சூத்திரர் மனுதர்மத்தை காக்க புறப்படலாமா?நீங்கள் சோழன் வழியைப் பின்பற்றக்கூடாது.சோழர்கள் அனைவரும் உதட்டளவில் தமிழ் பேசி உண்மையில் மனுதர்மத்தைக் காத்து நின்றவர்கள்.


சொல்வதை சொல்லி விட்டோம்.எனவே மூலட்டானம் நோக்கி நிற்கும் தெற்குகோபுர வாசலை திறந்துவிட ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.உச்சநீதிமன்ற தடைகளை களைய ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.பெரியாரின் சீடர் எனில் விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்கவும்.இல்லை எனில் ஆயிரம் ஆயிரம் புதிய நந்தன்கள் தீண்டாமையின் வடிவமாய் திகழும் தெற்குவாசல் சுவரை திறப்பார்கள்;கூத்தாண்டவர் முன் யாரும் சமம் என்பதை உரக்கச் சொல்வார்கள்.

வைகுண்டரின் சமயத்தமிழ்

ஓர் அறிமுகம்
‘ஆயுங்கலைத் தமிழும் அறிவொன்று போல் பரவும்
நம்மனுவோர் தர்மபதி நாளும் மிகத் தழைக்கும்’
(அகிலத்திரட்டு பக்கம் 152)1

இன்றைய தமிழகத்தின் கன்னியாகுமரி மாவட்டம் அகஸ்தீஸ்வரம் வட்டத்தைச்
சார்ந்த சாமிதோப்பு ( சுசீந்திரம் அருகே ) அன்றைய திருவிதாங்கூர்
சமஸ்தானத்தின், நாஞ்சில் நாட்டின் தென்பகுதியான சாஸ்தாங்கோவில்விளை என்று
அழைக்கப்பட்ட குக்கிராமத்தைச் சார்ந்த பொன்னுநாடார் – வெயிலாள்
தம்பதியருக்கு “இரண்டாவது ஆண் குழந்தையாகப் பிறந்தவர்”2
முடிசூடும்பெருமாள் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட அய்யா வைகுண்டர் ( 1809 – 1851
).
வைதீக மதத்தால் சூத்திரசாதி என இழித்தொதுக்கப்பட்ட பனையேறும் சாணார்
( நாடார் ) சமூகத்தில் முடிசூடும்பெருமாள் என சூட்டப்பட்ட பெயர் அடிமைச்
சாதிக்குரிய அடையாளத்தோடு இல்லாமல் இருப்பதை அறிந்த உயர் சாதியினர்,
சமஸ்தான அதிகாரிகளின் அச்சுறுத்தலால், முத்துக்குட்டி என பெற்றோரால்
திருத்தி வைக்கப்பட்டு பின்னர் பரவலாக அறியப்பட்ட அய்யா வைகுண்டர்
தமிழகச் சீர்திருத்தவாதிகளின் முன்னோடி ; மட்டுமல்ல இந்திய சமூகச்
சீர்திருத்தவாதிகளின் முன்னோடியும் கூட.
“ஆரிய சமாஜ தயானந்த சரஸ்வதி ( 1824-1883 ) மராட்டிய ஜோதிபாபூலே ( 1827
1890 ) கேரளத்தின் நாராயணகுரு“3 ( 1854-1928 ) நமது வள்ளலார் ( 1823 1874
) தந்தை பெரியார் ( 1879-1973 ) என கால அளவிலும், சிந்தனை அளவிலும் அய்யா
வைகுண்டர் முன்னோடி ஆவார்.
தான் நம்பும் இறையை எல்லாம் வல்லது என்றும், எங்கும் உறைந்தது,
இயற்கையாய் இருப்பது என்றும், தலைமையாய், தொண்டராய், காதலாய் அமைந்தது
என்றும் ஊனுருகப் பாடிய பாடல்களை பக்திகால சமயத் தமிழ் வாயிலாகப்
படித்திருக்கிறோம்.
ஆனால் வைகுண்டரின் சமயத்தமிழ் இதிலிருந்து வேறுபட்டது. இறையைப் பாடுவது
மட்டுமல்ல வைகுண்டரின் பணி. மக்களின் துன்ப துயரங்களை இறைமுன்பு
வைத்துப்பாடுவது, எடுத்துச் சொல்வது மட்டுமன்று, வாழும் காலத்து நிறை
குறைகளை விமர்சித்து, புதிய மரபை புதிய பண்பாட்டை சமயத்தின் வாயிலாக
சமயத்தமிழாய் வடித்தெடுத்தவர் வைகுண்டர் ; இன்னொரு கோணத்தில் பார்த்தால்
இது சித்தர்களுக்கு அடுத்து சமயத்தமிழில் ஒலித்த ஒடுக்கப்பட்டவர்களின்
குரல் ; வைதீக அதிகாரப்போக்கிற்கு எதிரான போர்க்குரல்.
வைகுண்டரின் படைப்புகள்
“முறையான கல்வி அறிவு பெற மறுக்கப்பட்ட வைகுண்டர் சாமித்தோப்பில்
பெரியவர் ஒருவரிடம் பகுதிநேர திண்ணைக் கல்விப் பயின்றார்.”4
இவரின் படைப்புகளான அகிலத்திரட்டு, அருள்நூல், வைகுண்டர்
ஞானமடைந்ததற்குப் (1833) பிறகு எட்டாண்டுகள் கழித்து ( 1841 ) அவர்
வாய்மொழியாய் சொல்லச் சொல்ல “அவரின் ஐம்பெரும் சீடர்களுள் ஒருவரான
தென்தாமரைக்குளம் இரா.அரிகோபாலன் இயற்றி இருக்கிறார்.“5
இவ்விரு நூல்கள் இயற்றப்பட்டு 170 ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும் இதன்
கருத்துக்கள், இதன் உணர்வலைகள் இன்றும் அலையடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.
“வைகுண்டரின் படைப்புகளில் குறிப்பாக அகிலத்திரட்டில் சிவபுராணக் கதைகள்,
திருவிளையாடல் புராணக்கதைகள், பெரியபுராணக் கதைகள், ராமாயணம், மகாபாரதம்,
கந்தபுராணம் ஆகியவற்றின் கதைகள் நேரடியாகவோ மேற்கோளாகவோ
காட்டப்படுகின்றன.“6
இதன் மூலம் திண்ணைக் கல்வியைத் தாண்டி ஒரு விரிவான வாசிப்பு வைகுண்டரிடம்
இருந்ததை கவனிக்க முடிகின்றது.
தனது நூற்பழக்கத்தின் வாயிலாகக் கிடைத்த அறிவை, தனது நோக்கம்,
குறிக்கோளைச் சொல்வதற்கு பயன்படுத்திக்கொண்டார். இதன் வாயிலாக சமயத்
தமிழுக்கான ஒரு புதிய திறப்பு ஏற்பட்டது.
படைப்பு மொழி
அகிலத்திரட்டு, அருள்நூல் இயற்றப்பட்டு பின் வந்த இறுதி பத்தாண்டுகளில் (
1841-1851 ) வைகுண்டர் வாழ்வில் பல மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. சொந்த
வாழ்வில் பெற்ற சமூக, வாழ்வியல் அனுபவங்கள் ; சூத்திர சாதியில் பிறந்து
ஆன்மீகத்தில் ஈடுபட்டமைக்காக உயர்சாதியோடும், அரசோடும் நிகழ்ந்த மோதல்கள்
; பெற்ற சிறைக் கொடுமைகள் ; சமூகத்தில் பெரும்போக்காய் அமைந்த
போலித்தனங்கள், ஏற்றத்தாழ்வுகள், மக்களிடம் வளராத விழிப்புணர்வு, குவிந்த
அச்சம், மூடப்பழக்க வழக்கங்கள் போன்றவைகளின் பாதிப்புகளால், உணர்வுகளால்
வைகுண்டரின் படைப்பு மொழி ஆங்காரமாகவும், ஓங்காரமாகவும், அன்பாகவும்,
அறிவுரையாகவும், கையறுநிலையானதாகவும் இருப்பதை இவர் படைப்புகள் வழி
உய்த்துணர முடிகின்றது. மேலும்,
“நடைமுறையில் இருந்த சமஸ்கிருத வழிபாட்டுப் பாடல்களை அய்யா வைகுண்டர்
ஏற்கவில்லை. புரியாத மொழியில் தெரியாத ரீதியில் செய்யும் வழிபாட்டை அவர்
விரும்வில்லை. உச்சிப்படிப்பு, உகப்படிப்பு, வாழப்படிப்பு, கல்யாண
வாழ்த்துப் போன்ற தமிழ்மொழி வழிபாட்டுப்பாடல்களே லட்சக்கணக்கான அய்யாவழி
மக்களால் படிக்கப்படுகின்றன. அய்யாவின் பாடல்கள், அவர் வாழ்ந்த
வட்டாரத்தின் மொழியாகவும், அடித்தள மக்களின் பேச்சு மொழியாகவும்
அமைந்திருந்தது“.
உச்சிப்படிப்பு நண்பகல் வழிபாட்டின் பொழுது பாடப்படுகின்ற அய்யாவின்
அருள்மொழி ஆகும். உகப்படிப்பு மாலை வழிபாட்டிற்கான அருள்மொழி.
வாழப்படிப்பு, அய்யா வைகுண்டரால் சான்றோர் குலமக்கள் எனச்
சொல்லப்படுகின்ற இம்மக்கள் திரளை நன்றாக வாழுங்கள் ; புகழ்பெற வாழுங்கள்
என அய்யாவின் மொழியால் வாழ்த்துகின்ற பாடலாகும்.
கல்யாண வாழ்த்து, பிராமணர் இல்லாமல் சான்றோர் குலமக்களின் மூத்தவர்
குருவாக இருந்து திருமணத்தை நடத்தி வைக்கும் பொழுது அவர்பாட,
திருமணத்திற்கு வந்தோர் திருப்பிச் சொல்கின்ற பாடல் ஆகும்.

“ தெய்வச் சான்றோர்கள் நன்றாய் தழைத்துவாழ
கோத்தி ரத்து சான்றோர்கள் நம்முடைய
குடும்பத்தார்கள் நன்றாய் தழைத்துவாழ
கோட்டைத்தளம் மதிலிடித்து வாழநம்முடைய மக்கள்
கோடிச் சீமைக்கட்டி அரசாள வாழ
ஆல்போலே தழைத்து வாழ நம்முடைய
ஐவர்மக்கள் சீமைக்காட்டி அரசாள வாழ
பயலுடைய தரமறுத்துப் பண்டாரஞ் சீமையாள
மக்கள் நன்றாய் தழைத்துவாழ “
வாழப்படிப்பு – (அருள்நூல் பக்கம் 9)7
கோட்டைத்தளம் ; திருவாங்கூர் அரசு அதிகாரம்
ஐவர்மக்கள் ; அய்யாவின் சீடர்கள் ஐந்துபேர்
பண்டாரஞ்சீமை ; அய்யாவின் இயக்க வழி
வைகுண்டரின் மொழி, பெண்களை கவனத்தில் கொண்டு பேசுகிற மொழியாகவும்
இருக்கிறது. அவர்கள் உயர்வடைய வேண்டும், சமத்துவமாக நடத்தப்பட வேண்டும்
என்றும் பாடுகிற மொழியாகவும் இருப்பது சமயத்தமிழ் காண்கிற புதுத்திறப்பு
ஆகும்.
பெண்கள் குறித்து அவர்கள் அறிவு குறித்து பேசும்பொழுது,
“கல்கதவு போலே கற்பு மனக்கதவு
தொல்கதவு ஞானத் திறவுகோல்“ (அகிலத் திரட்டு பக்கம் 9)8
என கவித்துவமாக சொல்வது சமயத்தமிழ் சந்திக்கின்ற புதிய களம்தானே.
கவிதையும் கருத்தும்
அகிலத்திரட்டு 15600 வரிகளும், அருள்நூல் 2400 வரிகளும் கொண்டது. ( 1989
ஏப்ரல் பதிப்பு, 1988 மே பதிப்பு ) “இதில் சுவாமிகள் வாழ்க்கை வரலாறும்,
அவரது பணிகளும் விளக்கப்பட்டுள்ளன. திருவிதாங்கூர் மன்னர் ஆட்சியில்
அடித்தட்டு மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகள் விவரிக்கப்பட்டு, அவை
ஒழிக்கப்பட்டாக வேண்டும் என்கிறது.
இரண்டு “அருள்நூல்“ என்பது. இது அம்மானையில் கூறப்படும் செய்திகளை
உறுதிப்படுத்துவதுடன், சுவாமிகள் வாழ்வில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சிகளைத்
தொகுத்துத் தருகின்றது. அத்தோடு சுவாமிகளைப் பின்பற்றுவோர் கடைபிடிக்க
வேண்டிய ஒழுக்க நெறிகளையும் சுவாமிகளின் அறிவுரைகளையும் கொண்டுள்ளது.“9
அய்யா வைகுண்டசாமி அருளிய அகிலத்திரட்டு அம்மானை ( காலச்சுவடு 2009 )
நூலின் முன்னுரையில் ( பக்கம் 34, 39 ) இதன் பதிப்பாசிரியர்
அ.கா.பெருமாள் எழுதுகிறார்; “அகிலத்திரட்டு இது ஞானம் பெற்ற ஒருவரின்
வாய்மொழிச் செய்தி. இந்நூலை இரண்டு பெரும் பகுதிகளாகப்
பகுத்துக்காட்டலாம்.
முதல்பகுதி ; அய்யாவின் காலம் வரையான உலகின் அதர்மத்திற்கு எதிரான
வரலாறு, புராணம் வழி விளக்கப்படுகின்றது.
இரண்டாம் பகுதி ; அய்யாவின் சமகால கலிநீசனின் ( திருவாங்கூர் மன்னர்
சுவாதித்திருநாள் 1812-1847 )வரலாறும் கொடுமையும், அதர்மத்திற்கெதிராக
அவர் கொடுத்த குரலும் விளக்கப்படுகின்றது.
அகிலத்திரட்டின் மொத்த பகுதியிலும் அய்யா வைகுண்டர் திருமாலின் அம்சமாகக்
கொள்ளப்படும் கருத்து இழையோடுகிறது. மட்டுமின்றி சிவம் + தாணு =
சிவதாணுவை விதந்தோதுகின்ற சைவ-வைணவ சமரசச் சிந்தனை அகிலத்திரட்டு
எங்கிலும் காணலாம்.
அகிலம் கூறும் தன்மானம் என்பது சுயமரியாதையை, வெளிப்படையான
அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுபடுவதை சுயமரியாதை காட்டும்.“
” பாழிலேச் சான்றோர்க்குப் படுனீசன் கொள்ளுகின்ற
ஊழியங்களெல்லாம் உரைக்கக் கேளன்போரே
பனை கேட்டடிப்பான பதனீர் கேட்டேயடிப்பான்
கனத்தக் கற்கண்டு கருப்புக்கட்டி கேட்டடிப்பான்
நாருவட்டியோலை நாள்தோறுங் கேட்டடிப்பான்
வாதுக்கு நொங்கு வாய்கொண்டு கேட்டடிப்பான் ”
(அகிலத்திரட்டு பக்கம் 117) 10
படுனீசன் = திருவாங்கூர் மன்னர்
நாருவட்டி = பனைநார், ஓலையால் செய்யப்படும் பெட்டி




அருள்நூலில் வழிபாட்டுப் பாடல்கள், வழிகாட்டும் பாடல்கள், வைகுண்டரின்
அனுபவங்கள், சீடர்களுக்குச் சொன்ன அறிவுரைகள், கல்யாண வாழ்த்துப்
பாடல்கள் என இடம்பெற்றுள்ளன.
அகிலத்திரட்டில் ஒலித்த அய்யாவின் போர்க்குரல், அருள்நூலில் அறிவுரையாக
திரிந்து ஒலிக்கிறது. கோபம் கூடாது, சட்டத்தை மீறக்கூடாது, பொறுமையாக
வாழுங்கள் என்பதாக ஒலிக்கிறது,
இதிலேதான் வைகுண்டரின் மனதை வருத்தும் கவலை, வாழ்ந்த காலத்தில் ஆதரவு
திரளாத சூழல், சமூகத்தின் கிண்டல், எள்ளல், தவவாழ்க்கை மீதான விரக்தி,
தனது வாழ்க்கையை முடித்துக் கொள்ளப் போவதாக வெளிப்படுத்தும் அறிகுறி
போன்றவைகள் பதிவாகி இருக்கின்றன.
எடுத்துக்காட்டாக,
“வருத்தினோம் அம்மானைத்தன்னில் மானமாய்ப் புதியதாக
கருத்தினுள்ளகமே கொண்டு கவனித்தோர் அவர்க்கேதக்கும்
உருத்தில்லா கேட்போராகில் ஓருரைவெளியே காணார்
சிரித்துரை கேட்போ ரெல்லாம் சிவப்பொருள்வெளியே காண்பார்“
( அருள் நூல் பக்கம் 7 )11

அம்மானைவழி சொல்லப்படும் அகிலத் திரட்டுச் செய்திகளை உள்ளத்தில் ஏற்று
கவனித்து நடப்பாருக்கு நல்லது நடக்கும் என்றும் ; அக்கறை இல்லாமல்
கிண்டல் செய்வோர் சிவப்பொருளை அறிய முடியாது என்றும் ; குறை இல்லாமல்
கேட்போர் சிவப்பொருளை தன்னுள் அறிந்து கொள்வார் என்பதே இதன் விளக்கம்.

“எப்போது கூவுமென்று இருக்குதே யெந்தன் நெஞ்சு
இன்னும் விடியல்லையோ சிவனே அய்யா“
( அருள் நூல் பக்கம் 21 )12

“ஒருமுத்துலோகமுத்து இந்த உலகமெங்கும் பெருத்தமுத்து
ஏகமுத்து நாகமுத்து எங்கும்முழு முத்தானேன்
வையகமெல்லாம் முத்தாச்சு அதைவகையறிவாரில்லையப்பா
காடெங்கும் கனத்தமுத்துஅதை கண்டெடுப்பார்யாருமில்லை
சத்துள்ளமுத்தப்பா அதுவுங்கள் சகலவினை தீர்க்கும்முத்து
பக்தியுள்ள முத்தப்பா அதுவுங்கள் பதியேறும்அந்தமுத்து
கண்டவர்எடுத்திடுங்கோ உங்கள்காரணத்தெய்வமப்பா“
(அருள்நூல் பக்கம் 39 )13
வைகுண்டரின் இயற்பெயர் = முத்துக்குட்டி

“நஞ்சுதின்று நாளாச்சு நான்மறையப்போறேனடா“
( அருள்நூல் பக்கம் 39 )14

“கும்பி கொதிக்குதடா எனக்கினி குடியிருக்கலாகாது
போவேன் கைலாசம் பின் ஆடிமாதத்திலே“
( அருள்நூல் பக்கம் 40 )15

கவிதையும் வடிவமும்
படைப்பு ஒன்று எந்த நோக்கத்திற்காகப் படைக்கப்படுகிறது? யாரை நோக்கி அது
பேசுகின்றது ? அவர்களின் புரிதல் என்ன? போன்றவைகளையெல்லாம் கவனித்து
படைப்பின் வடிவம் எதுவாக இருக்க வேண்டும் என்கிற புரிதல் படைப்பாளியைவிட,
சமூகத்தோடு ஊடாடுகின்ற, தொண்டூழியம் செய்கின்ற ஆளுமைகளுக்கு அதிகம்
தேவைப்படுகின்றது. தமது கருத்தை கொண்டு செல்கின்ற ஊடகம், சிக்கலாக
இருந்தால் பரந்துபட்ட மக்களை சென்றடைய இயலாது; கருத்து பௌதீக சக்தியாக
மாறி வெல்லற்கரியதாக நிலவாது என்பதினால் வடிவம் மீது படைப்பைப் போலவே
அதீத கவனம் தேவைப்படுகின்றது.
கல்வி கற்க வாய்ப்பில்லாத, சாதாரண உழைப்பாளி மக்களுக்கு புரியும்
வகையில், அவர்களுக்குப் பழக்கப்பட்ட நடையில், மொழியில், இசையில் தனது
அருள்வாக்கு அனுபவங்களை வைகுண்டர் பதிவு செய்திருக்கின்றார்.
பெண்களின் ஓய்வு நேர விளையாட்டான “அம்மானைப்பாடல் பிற்காலத்தில்
நாட்டுப்புற இலக்கியத்தில் பெரும் இடத்தை பிடித்துக்கொண்டது. பேச்சு
வழக்குச் சொற்கள், கூறியதை மீண்டும் கூறல், சொற்றொடர் மீண்டும் மீண்டும்
வருதல் அம்மானைப் பாடல்களின் இயல்பு.
அகிலத் திரட்டு, அம்மானை வடிவிலானது. வில்லிசை கதைகளுக்குறிய பாடல்களும்
அம்மானை வடிவிலேயே உள்ளன. இவை பெறுமளவில் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலேயே
கிடைக்கின்றன. திருநெல்வேலி பகுதியில் 19ஆம் நூற்றாண்டில் அம்மானை வடிவம்
பரவலாய் அறியப்பட்டிருக்கின்றது. அகிலம் இந்த வடிவத்தின் வீச்சை
முழுதுமாய் பயன்படுத்தி இருக்கின்றது.
தன்முன் நிற்பவரை நோக்கி இதை கேட்பாய் என்று கூறும் அமைப்புடையது.
அகிலத்திலும் இதை காணலாம். தனக்கு முற்பட்டவற்றையும் மேற்கோள்
காட்டும்பொழுதும் முன்னோர் பாடினர் அம்மானை என்றும், முன்னே இருப்பவரிடம்
நான் கூறுவேன் கேள் அம்மானை என்றும் சொல்லும் நாட்டுப்புற மரபு
அகிலத்திலும் வருகின்றது.
அகிலத்திரட்டு 1939இல் தான் அச்சில் வந்திருக்கின்றது. அகிலத்திரட்டு
அம்மானை, வில்லிசை அம்மானைப் பாடல்களைப் போலவே காப்பு, அவையடக்கம், நூல்
சுருக்கம் என அமைந்துள்ளது. அகிலத்திரட்டின் காப்புப் பாடலில் நாராயணன்,
சிவன் இருவரும் வருகின்றனர். நூல் சுருக்கதில் வைகுண்டர்
திருச்செந்தூரில் ஞானம்பெற்ற நிகழ்வு குறிப்பிடப்படுகின்றது.“ 16
அகிலத்திரட்டின் காப்புப்பாடல் ;
‘‘ஏரணி மாயோன் இவ்வுலகில் தவசு பண்ணி
காரணம் போல் செய்த கதை கட்டுரைக்க பூரணமாய்
ஆராய்ந்துபாட அடியேன் சொல் தமிழ்க்குதவி
எனத் தொடங்கி
சிவமேசிவமே சிவமே சிவமணியே
தவமேதவமே தவமே தவப்பொருளே, என வளர்ந்து
எழுதுவேனென்றதெல்லாம் ஈசணருள் செயலால்
பழுதொன்றும் வாராமல் பரமேசொரி காக்க
ஈசன் மகனே இயல்வாய் இக்கதைக்கு
தோசமகலச் சூழாமல் வல்வினைகள்
காலைக் கிரகங் கர்ம சஞ்சலமானதுவும்
வாலைக் குருவே வாராமலே காரும்“ 17

அழகியல்
படைப்பின் உள்ளீடு, உள்ளுணர்வு ஒட்டியே அதற்கான அழகியல் அர்த்தம்
கொள்கிறது, சொற்கோலமாய், இசைக்கோலமாய், உத்திவகையாய்,
காட்சிப்படுத்துதலாய் இருக்கிறது அழகியல்.
வைகுண்டரின் படைப்புகள் அம்மானை, வில்லிசை என நாட்டார் இசைக்கோலத்தில்
வடிவங்காட்டுகின்றது.
வைகுண்டரின் படைப்புகளை பதம் பிரித்து வாசித்தாலோ, தெரிந்த தாளக்கட்டோடு
பாடி பார்த்தாலோ, இதன் அருமை புரியும்.

“உயிர்த் தோழமைபோல் உறவு கொண்ட நாரணரே
மெய்த் தோழமையை விட்டு பிரிந்தது முதல்
பிரிந்து மலைந்தேன் பச்சை நிறமாலே“ 18
இவ்வரிகளின் உணர்வுக்கேற்றார்போல் நாம் வாசிக்கையில், நமக்கு பழக்கமான
சந்தம், தாளம் இணைந்து கோலம் காட்டி நிற்பதை உணரமுடியும்.

“சிவசிவா தன்னானாய் தன்னானாய் தன்னானாய்
சிவசிவா தானானோம் தானானோம் தானானோம்
சிவசிவா நானானோம் நானானோம் நானானோம்
சிவசிவா தந்தநன்னம் தந்தநன்னம் தந்தநன்னம்“ 19

இங்கு சிவசிவா என்பது வெவ்வேறு சொற்களிலான அளவோசையோடு பின்னப்பட்டு
இருக்கின்றன. வாய்திரந்து வாசித்து பார்ததால்தான் இதன் அழகு புரியும்.
இசையும், கூத்துமாகக் கலந்தது சிவம் என்பதால் தாளக் கட்டிலான ஓசையை
இணைத்து சொல்லப்பட்டிருப்பதாகவும் கொள்ளலாம். மொத்தத்தில் இது
அழகுணர்ச்சியோடு இறை சார்ந்த தத்துவ நோக்காகும்.

( தகவல் உதவி – இசை அறிஞர் அரிமளம் சு.பத்மநாபன் )
கண்ணுக்குத் தெரிந்த பருப்பொருளான மனிதன், குற்றம் குறையற்று அல்லது
குறைகளை உணர்ந்து அதிலிருந்து விடுபபட்ட மனித மனமே இறை ஆகும். அம்மனம்
அறிவால் உணர்ந்து ஒருமுகமாக ஆகிற பொழுது தன்+ஆனாய் = தன்னானாய்,
தான்+ஆனோம் = தானானோம், நான் +ஆனோம்= நானானோம் என்ற படிநிலைகளில்
மனிதமனம் சிவம் ஆகிறது என்கிறார் வைகுண்டர்.




இங்கே சொல்லப்படுகின்ற மனிதமனம் வைகுண்டர் வாழ்ந்த காலத்தில்
ஓடுக்குமுறைக்கு ஆளான சாணார் மக்கள் சார்ந்தது ஆகும். பொருளாதார, சமூக,
அரசியல் சார் அதிகாரவர்க்கத்தின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்த அரி, சிவன் ஆன
பெருந்தெய்வங்களை எளிய மக்களுக்கு, ஓடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு
நெருக்கமாக்கி, அதுவும் நீயும் வேறல்ல ; ஒன்றே தான் என சமூகத்தின்
விளிம்பு நிலை மக்களுக்கு தன்னம்பிக்கை ஊட்டுகிறார் வைகுண்டர். இது
இறையியல் விடுதலை நெறி ஆகும்.

இந்த அணுகுமுறை சமயத் தமிழுக்குப் புதியது. இவ்வணுகுமுறையை தமது
படைப்புகளில் பயன்படுத்தி, தமது நெறி தழைக்க, இதனூடாக மாற்றுமரபை
உருவாக்க முனைந்தார் என்பது சமயத் தமிழுக்கும், இசைத் தமிழுக்கும்,
மொத்தத்தில் தமிழுக்கு பெருமை சேர்ப்பதாகும்.

அடிக்குறிப்புகள்
1. முத்துக்குட்டிசுவாமி.பொ - அகிலத்திரட்டு - பக்கம் 152
2 கிருஷ்ணநாதன்.தா - அய்யா வைகுண்டரின் வாழ்வும் சிந்தனையும் - பக்கம் 40
3, அருணன் - தமிழகத்தில் சமூக சீர்திருத்தம் இருநூற்றாண்டு வரலாறு - பக்கம் 02

4. நீலகண்டன்.வெ - அய்யா வைகுண்டர் - பக்கம் 25

5. பாஸ்கரமார்தாண்டன்.பொன் – அய்யா நாராயணர் - பக்கம் 115

6. அரிகோபாலன்.இரா - அய்யா வைகுண்டர் அருளிய அகிலத்திட்டு அம்மானை
பெருமாள்.அ.கா (ப.ஆ) முன்னுரை - பக்கம் 36

7. பகவான் வைகுண்டர் - அருள்நூல் - பக்கம் 9
பாலராமச்சந்திரன்.த (ப.ஆ)
8. முத்துக்குட்டிசுவாமி.பொ - அகிலத்திரட்டு - பக்கம் 9
9. அருணன் - தமிழகத்தில் சீமூக சீர்திருத்தம் இருநூற்றாண்டு வரலாறு - பக்கம் 30
10. முத்துக்குட்டிசுவாமி.பொ - அகிலத்திரட்டு - பக்கம் 117
11. பகவான் வைகுண்டர் - அருள்நூல் - பக்கம் 7
பாலராமச்சந்திரன்.த (ப.ஆ)
12. மேற்படி - மேற்படி - பக்கம் 21
13. மேற்படி - மேற்படி - பக்கம் 39
14. மேற்படி - மேற்படி - பக்கம் 39
15. மேற்படி - மேற்படி - பக்கம் 40
16. அரிகோபாலன்.இரா - அய்யா வைகுண்டர் அருளிய அகிலத்திட்டு அம்மானை
பெருமாள்.அ.க (ப.ஆ) முன்னுரை - பக்கம் 32, 33
17. முத்துக்குட்டிசுவாமி.பொ – அகிலத்திரட்டு - பக்கம் 1,4
18. மேற்படி - மேற்படி - பக்கம் 129
19. பகவான் வைகுண்டர் - அருள்நூல் - பக்கம் 02
பாலராமச்சந்திரன்.த (ப.ஆ)
             2010 ஜூன் 23-27  கோவையில் நடைபெற்ற உலகத் தமிழ் செம்மொழி மாநாடில் சமய அரங்கில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட கட்டுரை